Η Μικρούλα του Μονπαρνάς
Την είχε προσπεράσει βιαστικά, φαινομενικά αδιάφορος. Τι να 'χε στο μυαλουδάκι της όταν σιμώνοντας τού προσφέρθηκε για εκατό φράγκα; Να της είχε γυαλίσει; Αστειότητες! Απλώς δεν ήταν χειρότερος απ' τον κοντοπίθαρο, μεσόκοπο κοιλαρά που την ίδια εκείνη στιγμή κοντοστεκόταν και τη ζαχάρωνε. Να πουλιέται για τη δόση της, μάλλον απίθανο· στο μισοσκόταδο φάνταζε τόσο δροσερή, σχεδόν άσπιλη. Τότε; Μήπως έχει κανένα ορφανό, καμιά μάνα κατάκοιτη; Έναν πατέρα; Τέτοια σκεφτόταν όπως απομακρυνόταν απ’ την κακοφωτισμένη γωνία όπου είχανε ανταμώσει. Τ' αρώματα του κορμιού της τον είχανε μεθύσει· χωρίς να σταματήσει γύρισε να της ρίξει μια τελευταία, λοξή ματιά. Μακάρι να είχε όχι κατοστάρικο, μα ολόκληρο χιλιάρικο· αχ, να 'βρισκε και το κουράγιο να τ' ακουμπήσει στο καλλίγραμμο χεράκι της, αυθωρεί και παραχρήμα! Πρώτη γραφή "La Petite de Montparnasse", a photo-collage "The Little One of Montparnasse" (Originally written in Greek) He had hurried past her, seem...