Κακοκαιρία
Ξυπόλυτη, ξέπνοη, έτρεχα, σκουντούφλαγα, βούλιαζα μέχρι τα γόνατα στη λασπουριά των άσπαρτων χωραφιών. Μούσκεμα και το κουρέλι που 'χα ρίξει απάνω μου, να κρύψω όπως-όπως τη γύμνια μου. Ευτυχώς, είχε σταματήσει η βροχή. Μου είχε βγει η ψυχή στην ανηφοριά, μα έσφιγγα τα δόντια. Τρελαινόμουνα στη σκέψη ότι θα ξανάπεφτα στα νύχια τους κι αυτό μου έδινε δύναμη: ή θα τα κατάφερνα ή ήμουνα τελειωμένη. Και τότε είδα την πινακίδα της Texaco. Γονάτισα ξεσπώντας σε γέλια; Σε κλάματα; Ούτε κι εγώ ήξερα. Σηκώθηκα κάποτε. Αγκομαχώντας, έφτασα ως τη δημοσιά κι όρμησα προς το ψωραλέο βενζινάδικο. «Βοήθεια!» στρίγγλιζα, μα δεν υπήρχε άνθρωπος. Τινάχτηκα απ' τ' απανωτά κορναρίσματα· ύστερα οι μεθυσμένες ιαχές τους μου κόψανε τα ήπατα. Ως εδώ ήτανε. Ξαναρχίζει να βρέχει... A.I. Generated Comic Strip "Foul Weather" (Originally written in Greek) Barefoot, breathless, I ran, stumbled, sinking knee-deep into the mud of the unplowed fields. The rag I’d thrown over myself to cover my ...