Εις Μνήμην
Όλα τέκνα του πρεκαριάτου ήτανε, παρατημένα στην τύχη τους, αναθρεμμένα με τ’ αποφάγια ενός πολιτισμού που έζεχνε σήψη. Του μπροστάρη τους, του Φελάγκ, του έκοβε· διάβαζε και πολύ. Μαινόταν τότε ο πόλεμος. Ψάχνανε τους μισθοφόρους με το φανάρι. Μάζεψε τους δικούς του και τα κουβεντιάσανε: μοίρα στον ήλιο, δεν είχανε. Υπογράψανε. Τους στείλανε για εκπαίδευση κάπου στα περίχωρα της Ρίγας. Ημέρες προτού αναχωρήσουνε για το λευκορωσικό μέτωπο, λιποτακτήσανε. Ακροβολιστήκανε σε Αθήνα, Ρώμη, Παρίσι, Βερολίνο· αντάρτες πόλης γίνανε, παράτολμοι φαντομάδες. Σκορπούσανε πανικό στις αρχές με τ' απρόβλεπτα χτυπήματά τους. Ακολουθούσαν οι προκηρύξεις τους στο σκοτεινό διαδίκτυο. Όλοι τις διαβάζαμε κρυφά κι αναθαρρούσαμε. «Βαστάτε, παλικάρια», λέγαμε από μέσα μας. Μάλιστα, κύριε! Αυτά τα παιδαρέλια ρίξανε το καθεστώς· γιατί τώρα παριστάνουμε πως το ξεχάσαμε; Πρώτη γραφή Photo credit: Ιοannis Angelakis via wonderzofphotography "In Memoriam" (Originally written in Greek) They were all ch...