Η Μούσα του "Χορού"
Μια ιστορία επτά επεισοδίων με 121 λέξεις το καθένα -1- Παιδίατρος, διορισμένος στην τσαρική Αυλή, ο Νικολάι Ιβάνοβιτς Ντελεκτόρσκι θεωρούσε τον εαυτό του στιβαρό ανάχωμα στις ανοησίες του Ρασπούτιν. Αυτός ήταν ο παπάκης. Εγώ τον θυμάμαι τυλιγμένο στη ρόμπα του, να με κανακεύει και να λέει στη μανούλα γελώντας: ετούτη εδώ τη σουσουράδα, τη Λύδιά μας, θα τηνε κάμομε γιάτρισσα. Η γενειάδα του μοσχομύριζε πατσουλί. Ευτυχισμένοι καιροί που τους πήραν και τους σήκωσαν οι μπολσεβίκικες θύελλες. Το δρεπάνι της επανάστασης βρήκε τον πατερούλη δίπλα στους Ρομανόφ και του πήρε το κεφάλι. Η χολέρα που έφεραν ο Λένιν με τον Τρότσκι άρπαξε τη μανούλα και τη φίλησε θανατερά στο στόμα. Με πήρανε τα ρεύματα. Μια συμπονετική θεία στην Μαντζουρία, η προσήλωσή μου στα γράμματα. Να του μοιάσω ήθελα. Πώς βρέθηκα στο Παρίσι; -2- Η Πρωτοχρονιά του 1928 μου δώρισε τη Λύδια. Ένα τραυματισμένο σπουργιτάκι στα καλντερίμια της Μονμάρτης. Τη βοήθησα. Της έδειξα τα κατατόπια, της άνοιξα τα μάτια. Σ...