Φλογερός Πατριώτης

Κολυμπούσε στα σκοτεινά νερά, γαντζωμένος σ' ένα αυτοσχέδιο πλεούμενο.

Οι πρώτες ηλιαχτίδες έλουσαν το Γλαρονήσι, που έμοιαζε ν' αναδύεται απ' τα βάθη του Αιγαίου.

Ασθμαίνοντας, βγήκε στη μικρή γλώσσα άμμου που έβγαινε κοροϊδευτικά ανάμεσα απ' τα βράχια. Ξεφόρτωσε το βαρύ αδιάβροχο σακίδιό του κι άνοιξε το φερμουάρ. Τράβηξε έξω τον σωλήνα εκτόξευσης. Με χέρια τρεμάμενα, τον κούμπωσε στη χειρολαβή, και όρθωσε το σκοπευτικό. 

Έτοιμος. 

Κοίταξε το ρολόι του. «Η ώρα τους βάζει», μονολόγησε. 

Τώρα είχε στο στόχαστρο το πρώτο από τα δύο αεριωθούμενα που σε χαμηλή πτήση παραβίαζαν τον εθνικό εναέριο χώρο. «Αφού αδρανούν οι μεγάλοι, κάτι οφείλουμε να κάνουμε εμείς, οι μικροί», σκεφτόταν πατώντας τη σκανδάλη. 

«Τι διάολο», έφτυσε μέσα απ' τα δόντια του. 

 Πάτησε ξανά· και ξανά. 

 Τίποτα. Αφλογιστία!

Πρώτη γραφή

A.I. Generated Image

"Fiery Patriot" (Originally written in Greek)

He swam through the dark water, clinging to a makeshift raft.

The first rays of sun washed over Glaronisi, as if it were rising up out of the depths of the Aegean.

Gasping for breath, he hauled himself onto the little tongue of sand poking out derisively between the rocks. He pulled the heavy waterproof bag off the raft and unzipped it. He slid out the launch tube. With trembling hands, he locked it onto the grip and flipped up the sight.

Ready.

He checked his watch. "Right on cue," he muttered to himself.

Now he had the first of the two jets in his sights, flying low, violating national airspace. Since the big shots do nothing, the rest of us have to step up,” he thought, squeezing the trigger.

"What the hell," he spat through his teeth.

He fired again. And again.

Nothing. Misfire!

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”