Άνισο Παιχνίδι
Κάποιο απόγευμα που βαριόμουν φριχτά, το έσκασα απ' τον γυναικωνίτη. Ξεγλιστρώντας, χάθηκα απαρατήρητη μέσ' στα ανήλιαγα σοκάκια της καστροπολιτείας. Καλοβράδιαζε όταν ανταμώσαμε. Κοντοστάθηκε. Κοιταχτήκαμε. Το τατουάζ στο μέτωπό μου μιλούσε από μόνο του. Μ' άρπαξε σαν παιχνιδάκι· το θράσος του μου έκοψε την ανάσα. Μύριζε κρασίλα κι απλυσιά· αυτό μ' ερέθιζε ακόμα περισσότερο. Αφέθηκα στα δυνατά χέρια του, στ' άγαρμπα χάδια του. Για κάτι τέτοιο δεν είχα ξεπορτίσει; Με τράβηξε βίαια σε μια απόμερη γωνιά. Ήξερε ότι έπαιζε τη ζωή του κορώνα-γράμματα, μα εμένα δε μ' ένοιαζε αν μας έπιαναν, έχω το ακαταλόγιστο της τρανής γενιάς μου. Οι αέρηδες λικνίζουν το σιδερένιο κλουβί που κρέμεται έξω απ' τα τείχη της Ακρόπολης. Μέρες τώρα, σαπίζει εκεί ψηλά, ο μορφονιός. Έπαιξε κι έχασε... Πρώτη γραφή Η εικόνα είναι φτιαγμένη από την ΤίΝα "Unequal Stakes" (Originally written in Greek) Some afternoon, dying of boredom, I slipped out of the women's quarters, unse...