Πορφυρογέννητη Δυστυχία

Έφτυνε μαζί με τα σάλια του κοφτές διαταγές ο σιδερόφραχτος κένταρχος. Το ιδρωμένο πρόσωπό του, στ’ αντιφεγγίσματα των φλεγόμενων χαμόσπιτων, έμοιαζε βγαλμένο απ’ τις εσχατιές του Άδη. Οι Πετσενέγοι μισθοφόροι του είχανε πέσει με τα κνούτα στα τυφλά, πάνω στον ανθρωποσωρό.

Καίγονταν τα όμορφα χωριά, το ένα πίσω απ’ τ' άλλο, για χάρη της Βασιλεύουσας. Τα αργυρωρυχεία του Παγγαίου, τρία μερόνυχτα ποδαρόδρομο, είχανε μείνει από χέρια· ψόφαγαν σαν τις μύγες οι πάροικοι σκαφτιάδες.

Φορτωμένοι μ' ό,τι είχε περισώσει ο καθείς τους απ’ την πύρινη λαίλαπα, σκαρφάλωναν οι βιλάνοι την απότομη πλαγιά του φαλακρού βουνού· τσούρμο τα γυναικόπαιδα, παρατημένοι στις άκρες του κακοτράχαλου μονοπατιού οι ανήμποροι. Απάθεια βασίλευε. Ούτε μια οιμωγή, μήτε ένα δάκρυ στα πετρωμένα πρόσωπα. Θ' αργούσε πολύ να ξημερώσει.

Πρώτη γραφή

A.I. Generated Image

"Purple-Born Misery" (Originally written in Greek)

Orders spewed from the iron-clad centurion with his spit. In the glare of the burning hovels his sweat-slick face looked dragged straight from the outer dark of Hades. His Pecheneg mercenaries laid about blindly with their whips, lashing into the heap of bodies.

One after another the fair villages went up in flames — for the sake of the Queen of Cities. Three days' hard march away the silver mines of Pangaion had run out of hands; the peasant diggers were dropping like flies.

Loaded with whatever each had snatched from the fire's fury, the villeins scrambled up the steep bare slope of the mountain — women and children in a tight throng, the helpless left along the jagged edges of the track. Apathy reigned. Not a wail, not a single tear on the stone faces. Dawn was still a long, long way off.

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”