Με 121 Λέξεις Ακριβώς

Με τα σύνορα κλειστά, δεν υπήρχε άλλος τρόπος να βρεθώ κοντά της, παρά μόνο ακολουθώντας τις ορδές των προσφύγων. Το επιχείρησα, αλλά με τσιμπήσανε. Δικάστηκα, καταδικάστηκα και στο πιτς-φυτίλι βρέθηκα έγκλειστος στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας της Λέσβου, μαζί με χιλιάδες άλλους απάτριδες. Σπάγαμε πέτρες από το πρώτο χάραμα μέχρι τη δύση του ήλιου. Οι συνθήκες διαβίωσης σ’ αυτό το κολαστήριο ήταν αφόρητες, μα το πιο ανυπόφορο, αυτό που με διέλυε κυριολεκτικά, ήταν η απουσία της. Έτσι, εντελώς λογικά, οδηγήθηκα στην τρέλα.  Όταν η ηγεσία της Αντίστασης αποφάσισε την ανατίναξη του κεντρικού κτιρίου της Κομαντατούρ στη Μυτιλήνη, αναζητήθηκαν εθελοντές να ζωστούν τον δυναμίτη που κλέβαμε λίγο-λίγο απ' τα φουρνέλα του λατομείου. Προσφέρθηκα μετά χαράς. Ό,τι ήταν να χάσω, το είχα ήδη χάσει.  Πρώτη γραφή AI-generated image, inspired by the work of Sebastião Salgado "Hero by Fluke" (Originally written in Greek) With the borders shut, the only way to reach her was to melt...

Με το άφιλτρο να σιγοκαίει στα χείλη του, καταχτυπούσε μια σαραβαλιασμένη Ρέμινγκτον, όταν οι τελευταίες αχτίδες του ήλιου τρυπώνοντας στο μισοσκότεινο αχούρι, διέκοψαν τον οίστρο του. Ανατριχιάζοντας, άρχισε να ταξιδεύει νοερά. Νεοδιόριστος διπλωματικός υπάλληλος ακόμα τότε, περιπλανιόταν παρασκευιάτικα στα φιδίσια σοκάκια της παλιάς πόλης του Μαρακές. Σουρούπωνε. Η αποπνιχτική ζέστη καταλάγιαζε. Πίσω απ' το ισόγειο καφασωτό, ανάμεσα απ' τα ξυλόγλυπτα αραβουργήματα, ένα ζευγάρι υγρά, αμυγδαλωτά μάτια, τον κάρφωναν. Το αίμα του έβραζε, πού να λογαριάσει την αποκοτιά. Έσβησε το τσιγάρο του, τράβηξε απ' τη γραφομηχανή τη μισοτελειωμένη σελίδα και τύλιξε στον κύλινδρο καινούρια κόλα χαρτί. Τον έπνιγε η ανάγκη να γράψει για εκείνο το απόβραδο που παρά τρίχα είχε σωθεί απ' του χάρου τα δόντια· μα τρόμαζε να ψάξει τις λέξεις. Πρώτη γραφή A.I. Generated Image "A Train of Thought" (Originally written in Greek) With an unfiltered cigarette smoldering between his lips, ...

 “Όποιος το πνεύμα του ποθεί να δυναμώσει…”[*], μονολογούσε ο γηραλέος επιστάτης μας, σκουπίζοντας την αυλή του σχολείου. Κάμποσοι μαθητές είχαμε κοντοσταθεί και τον ακούγαμε. Εκείνη την ώρα, διάβαινε το κατώφλι η Γαλλικού, μια μαραμένη φώκια Πειραιώτισσα, που τίποτα δεν της ξέφευγε. “Τι λες ξεδιάντροπε; Να γυρίσουνε τα πόδια να κλωτσήσουνε το κεφάλι;”, άρχισε να τσιρίζει αλλόφρων, κοπανώντας τον με την τσάντα της όπου έβρισκε. Του ’πεσε το φαράσι απ’ τα χέρια, του φουκαριάρη, του 'φυγε κι η σκούπα, δεν ήξερε πού να κρυφτεί· έγινε σούσουρο. Εξαιτίας του σκανδάλου, πάει, τον απολύσανε δυο χρόνια προτού βγει στη σύνταξη. Μα σ' εμάς, την πιτσιρικαρία, χαράχτηκε μέσα μας βαθιά αυτό που μουρμούριζε προτού η μέγαιρα τον αρχίσει: «…το σπίτι το μισό πρέπει να γκρεμισθεί»[*]. [*] ”Δυνάμωσις”, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, (Ατελών ποιημάτων) [1903;] Όποιος το πνεύμα του ποθεί να δυναμώσει να βγει απ’ το σέβας κι από την υποταγή. Από τους νόμους μερικούς θα τους φυλάξει, αλλά το περισσότερο θα...

Οι ουρές στο μεγαλομπακάλικο ήταν ατέλειωτες· τα ράφια άδεια. Σκέτο τρελοκομείο· με άδεια χέρια θα έφευγα. Τότε την είδα. Ήταν η μόνη που δεν φορούσε μάσκα. Παρανομούσε! Χαλάλι της, γιατί ήτανε πεντάμορφη. Ντράπηκα, έτσι φασκιωμένος σαν μούμια, πειθήνιος στις εντολές του Ιερατείου. Ξετύλιξα τη μαντήλα μου και κατάπια με βουλιμία την ανθρωπίλα που αναδίδαν τα μασκοφορεμένα μιλιούνια. Με κοίταξε χαμογελαστή. Θα είχε τραβήξει την προσοχή της η υποτιθέμενη γενναιότητά μου. Άνοιξα δρόμο σπρώχνοντας μέσα στο συρφετό. Το πλήθος με κόλλησε πάνω της. Μύριζε όμορφα. Της είπα κάποια κοινοτοπία. Γέλασε γάργαρα. Φύγαμε μαζί, άπρακτοι, μα είχαμε τον ολόφρεσκο έρωτά μας.  Ξεμακρύναμε προς την παραλία. Ερημιά. Καθίσαμε σ' ένα παγκάκι. Ο φλοίσβος μας σιγοτραγουδούσε όταν μας συλλάβανε που ρουφούσαμε αμέριμνοι τη θαλασσινή αύρα.  Πρώτη γραφή A.I. Generated Image "Early Days of the Pandemic" (Originally written in Greek) The queues at that mega-market monstrosity were endless; the shelves, ...

Έχω ερωτευτεί κάμποσα μοντέλα, μα η αντάρα που ξεσήκωσε μέσα μου η Αναχίτ, η μικροκαμωμένη Αρμενοπούλα με το φιδίσιο κορμί και τ' αετίσια μάτια, είναι ανήμερη. Σαν έρχεται στο ατελιέ μου να ποζάρει, δεν σκέφτομαι παρά μόνο πώς θα την αγγίξω, δήθεν διορθώνοντας τη στάση της. Αυτή, που τίποτα δεν της ξεφεύγει, όλο μετακινείται. Και δώστου απ' την αρχή. Είναι το παιχνίδι μας.  Χθες, δεν ξέρω γιατί, όπως δούλευα στον καμβά μου, άρχισα να της μιλώ για τον πολυπράγμονα σύζυγο και μέγα χορηγό μου. Μ' άκουγε σιωπηλή, μ' ένα υπομειδίαμα. Καθώς της έδινα τον φάκελο με την αμοιβή της, κοιτώντας με κατάματα, μου χάρισε άξαφνα ένα υγρό φιλί στα χείλη. “Αυτό ήταν για τον αντρούλη σου”, μου είπε τραγουδιστά, φεύγοντας βιαστικά... Πρώτη γραφή A.I. Generated Image "Tit for Tat" (Originally written in Greek) I have fallen in love with quite a few models, but the turmoil that Anahit has stirred inside me—this slight Armenian girl with her serpentine body and eagle eyes—is untame...

«Τα σλάσερ, σκαρώνονται πανεύκολα», δήλωσε με στόμφο. Ύστερα ρούφηξε το πούρο του, απολαμβάνοντας την εντύπωση που θεωρούσε ότι είχε προκαλέσει στο μικρό μας ακροατήριο.  «Θα θέλουν κι αυτά την τέχνη τους, δάσκαλε», αντέτεινε η ευειδής νεαρά της ομήγυρης.  «Ασφαλώς! Όταν όμως κυλάει το αίμα πηχτό, αχνιστό, οι υπόλοιπες πτυχές της ιστορίας μας αντέχουν να αιωρούνται ως δευτερεύουσες», εξήγησε εκείνος υπομονετικά.  «Δηλαδή;» επέμεινε αυτή.  «Είναι απλό», της απάντησε. Σηκώθηκε ανάλαφρα απ' την πολυθρόνα του και κατευθύνθηκε προς το τζάκι που σιγόκαιγε γεμίζοντας το χώρο με παράξενες σκιές. Ξεκρέμασε απ' το περβάζι τον βαρύ, αμφίστομο πέλεκυ με την ασημοποίκιλτη λαβή, ζυγίζοντάς τον στο αριστερό του χέρι.  «Βλέπετε», είπε ξερά, κάνοντας μισή στροφή γύρω από τον εαυτό του, θερίζοντας επιδέξια το ξανθόμαλλο κεφάλι της. Πρώτη γραφή A.I. Generated Image "Creative Writing Class" (Originally written in Greek) "Slashers are easy enough to knock together," he declared ...

Την είχε προσπεράσει βιαστικά, φαινομενικά αδιάφορος. Τι να 'χε στο μυαλουδάκι της όταν σιμώνοντας τού προσφέρθηκε για εκατό φράγκα; Να της είχε γυαλίσει; Αστειότητες! Απλώς δεν ήταν χειρότερος απ' τον κοντοπίθαρο, μεσόκοπο κοιλαρά που την ίδια εκείνη στιγμή κοντοστεκόταν και τη ζαχάρωνε. Να πουλιέται για τη δόση της, μάλλον απίθανο· στο μισοσκόταδο φάνταζε τόσο δροσερή, σχεδόν άσπιλη. Τότε; Μήπως έχει κανένα ορφανό, καμιά μάνα κατάκοιτη; Έναν πατέρα; Τέτοια σκεφτόταν όπως απομακρυνόταν απ’ την κακοφωτισμένη γωνία όπου είχαν ανταμώσει. Τ' αρώματα του κορμιού της τον είχαν μεθύσει· χωρίς να σταματήσει γύρισε να της ρίξει μια τελευταία, λοξή ματιά. Μακάρι να είχε όχι κατοστάρικο, μα ολόκληρο χιλιάρικο· αχ, να 'βρισκε και το κουράγιο να τ' ακουμπήσει στο καλλίγραμμο χεράκι της, αυθωρεί και παραχρήμα! Πρώτη γραφή "La Petite de Montparnasse", a photo-collage "The Little One of Montparnasse" (Originally written in Greek) He had hurried past her, seemin...

Ο Γαλάζιος Πλανήτης νοσεί, η ζημιά είναι ανυπολόγιστη. Η δραστική μείωση του πληθυσμού είναι μονόδρομος. Το ζήτημα τέθηκε έτσι, λακωνικά, στην κρίση του Συμβουλίου των Αρίστων. Καταλαβαίναμε ότι ήταν πρακτικά αδύνατον να επιβληθεί ένα τέτοιο μέτρο στους κατώτερους του είδους μας. Θα αδιαφορούσαν. Ίσως και να επαναστατούσαν. Ως εναλλακτική λύση, προτάθηκε μια ωραία πανδημία· ελεγχόμενη, αλλά εθνοκτόνος για τους αντιπάλους. Άλλωστε, ένας κόσμος χωρίς εχθρούς, είναι ένας καλύτερος κόσμος, έτσι δεν είναι; Ανάμεσα στην πλειάδα διαθέσιμων, εργαστηριακά παρασκευασμένων ιών, έχει επιλεχθεί ο καταλληλότερος. Η μεταδοτικότητά του είναι υπέροχη, η θνητότητα εξαιρετική, το αντίδοτο εφτασφράγιστο μυστικό. Το ομορφότερο για όσους επιζήσουν είναι η στείρωση που προκαλεί αυτό το μπιζουδάκι. Η επιστημονική ομάδα αισιοδοξεί. Ετούτη τη φορά, θα τα πάμε καλύτερα, μας διαβεβαιώνουν... Πρώτη γραφή A.I. Generated Image "Final Solution" (Originally written in Greek) The Blue Planet is sick — the dam...

Σκούπιζε, ασβέστωνε, κοπανούσε διαολεμένα, σταματημό δεν είχε. Είχε λυσσάξει απ' το πρωί. Κάποτε, δεν άντεξα, βγήκα στη βεράντα μου και της φώναξα ενοχλημένος ότι μας χρειαζόταν, επιτέλους, ένα διάλειμμα απ' την περιποίηση της αυλής της.  Γελώντας αυθάδικα, αίφνης έγινε χρυσή βροχή που μ' έλουσε αχνιστή. Προτού συνέλθω απ' τη σαστιμάρα, ξαναπήρε όλη τη νοστιμάδα της, πιο ποθητή από ποτέ. Η ανάσα της μύριζε όμορφα. Αγέρωχη, μ' άδραξε αποφασιστικά απ' το χέρι, τραβώντας με απάνω της. Τι καρδιοχτύπι! Παραδόθηκα. Μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, ραχάτευα χορτασμένος έρωτα, όταν ένας ενοχλητικός ήχος άρχισε να μου χαλά τη ζαχαρένια. Ήταν η λεγάμενη, που αξημέρωτα ξεχορτάριαζε τον κήπο της με την τσουγκράνα.  Τανύστηκα· ξημέρωνε η μέρα που  επιτέλους θα μάθαινα αν τα όνειρα γίνονται ποτέ πραγματικότητα… Πρώτη γραφή A.I. Generated Image "The Neighbor" (Originally written in Greek) Sweeping, limewashing, pounding away like hell—she didn't know when to stop. She...

Παρίστανε τον θαλασσόλυκο. Παραμύθια της Χαλιμάς! Ένα μπάρκο είχε καμωμένο όλο κι όλο στη ζωή του. Ύστερα γνωρίστηκε με τη μητερούλα. Μοναχοκόρη, από πλουσιόσπιτο. Της έψησε το ψάρι στα χείλη, ο κανάγιας, ώσπου την έστειλε πριν την ώρα της! Μοναδικός καρπός της ένωσής τους εγώ, που να μην ήμουνα. Ήξερε όμως πώς να διαχειριστεί την προίκα ο μπαμπάς, το παραδέχομαι· ο μεγαλύτερος τοκογλύφος του νησιού ήτανε. Από μικρή τον σιχαινόμουνα, όπως μας φερνότανε στο σπίτι, μ' αυτό, το τελευταίο, παραήτανε! Πήγε κι αρραβωνιάστηκε ένα πουτανί που, βέβαια, το πουγκί του γλυκοκοίταζε, όχι το σταφιδιασμένο του σαρκίο που έζεχνε γεροντίλα… Σιγά μην το επέτρεπα! Βάρδα μόνο, μη μυριστούνε τα βόδια του αστυνομικού σταθμού κάτω στη Χώρα, ότι η αφεντιά μου τονε φαρμάκωσε.  A.I. Generated Image "Birthright" (Originally written in Greek) He played the old sea dog. Pure fairy tales—one measly voyage was all he’d ever managed in his whole damn life. Then he met Mother. An only child, from a wealt...

Πρωταντικρίζοντας το μουτράκι της, τα έχασα. Κοιμόμουνα και ξυπνούσα με τη σκέψη της, μάρτυς μου ο Βελζεβούλης. Στο γιαπί, αυτήν είχα στο νου μου ώσπου μια δόση, εκεί που μερεμέτιζα σκαρφαλωμένος σε μια σκαλωσιά, παραπάτησα και γκρεμίστηκα. Να σακατευτώ κόντεψα για χάρη της. Τρεις βδομάδες έμεινα μπανταρισμένος στο νοσοκομείο, με την εικόνα της να με στοιχειώνει και να με γαληνεύει συνάμα. Ώσπου να πάρω εξιτήριο, το είχα αποφασίσει.  Κούτσα-στραβά, πονούσα ακόμα στα πλευρά, πήγα να τη βρω, να της χαρίσω την καρδιά μου. Με κοίταξε με βλέμμα έκπληκτο· μετά άρχισε κάτι χαχανητά, συρίζοντας σαν την όχεντρα ότι δεν είναι για τα μούτρα μου. Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. Την άρπαξα απ' το λαιμό. Ούτε που κατάλαβα πώς γίνηκε το κακό.  Πρώτη Γραφή “The Proposal”, a photo-collage by Raskolnick; Right part, Ralph Gibson Photography; Left part Unidentified Photographer "The Proposal" (Originally written in Greek) The moment I laid eyes on her pretty little mug, I lost it. Sleeping ...

Στην κατάμεστη αίθουσα, κάτω από τους κρυστάλλινους πολυελαίους, η δημοπρασία συνεχιζόταν. Εγώ, αργόσχολος. Εκείνη, καθισμένη στην πρώτη σειρά, ανέκφραστη, ξόδευε σαν τρελή. Αγέρωχη, κάποια στιγμή σηκώθηκε να φύγει. Ήμουν όρθιος δίπλα στην έξοδο. Δυο γκρίζα, φωτεινά μάτια, κάρφωσαν τα δικά μου. Ο χρόνος πάγωσε. Το σφυράκι του μυαλού μου χτύπησε τρις. Η συναλλαγή κατακυρώθηκε. Στα ροδαλά της χείλη, σχηματίστηκε ένα χαμόγελο, «παντοτινά δικός μου», σαν να μου ψιθύρισε. Φαντασιώσεις! Ξεχαρβαλωμένο παιχνιδάκι, παραπεταμένο στη σκοτεινότερη γωνιά της σοφίτας της, μακριά από το κατάφωτο σαλόνι όπου η ίδια στροβιλίζεται αέναα, ένα περαστικό καπρίτσιο της, να τι είμαι. Ήμουν... Μια κοφτερή κάμα γυαλίζει στα σκοτάδια του μυαλού μου. Πρέπει να κόψω τις ονειροβασίες, να πάω να δω αν αξίζω κάτι στην αγορά των ελαττωματικών. A.I. Generated Image "Adjudication" (Originally written in Greek) In the packed hall, beneath crystal chandeliers, the auction went on. I, idle. She, front row, expre...

Πρώτη φορά που απάτησα τη Φωτεινή μου ήτανε την επαύριον που η μοιχεία έπαυσε να είναι ποινικό αδίκημα. Πώς θα μπορούσα να παραβώ τον νόμο που ο ίδιος εφάρμοζα απαρέγκλιτα; Δικαστής ήμουν τότε, ύστερα συνταξιούχος, αλλά παρά τα χρονάκια μου, δεν το παρατούσα το χούι. Τη λάτρευα  όμως τη γυναικούλα μου· κορώνα στο κεφάλι μου την είχα. Ουδέποτε θα την πλήγωνα, σ’ ό,τι έχω ιερό και όσιο σας τ' ορκίζομαι. Απαρατήρητος, στα μουλωχτά, φτερούγιζα να ζουζουνίζω και να τρυγώ τα φρέσκα νυχτολούλουδα· μα ο Διάολος έχει πολλά ποδάρια…  Έτσι όπως είχα τη φρεσκοξυρισμένη μουσούδα μου βουτηγμένη στα τροφαντά οπίσθια της καλλίπυγης Σβιετλάνας, μιας Ουκρανής προσφυγοπούλας, ένιωσα τον Χάροντα να μου γνέφει επιτακτικά.  Η πουτανίτσα, αντί γι' ασθενοφόρο, κάλεσε τα τοπικά κανάλια!   Πρώτη γραφή A.I. Generated Image "The Pillory" (Originally written in Greek) The first time I cheated on my Fotini was the day after adultery ceased to be a criminal offense. How could I break the very...

Είναι ο τελευταίος των παλιών, των μπαρουτοκαπνισμένων. Ούτε κι ο ίδιος δεν ξέρει πόσω χρονώ. Κάθεται στο μπεντένι όξω απ' το κονάκι του, ξανοίγοντας τους ξενομερίτες που περνούνε και τον τραβούνε φωτογραφίες. Λύνει το σαρίκι του. Η αύρα του Λιβυκού χαϊδεύει τώρα στοργικά την πλούσια, κατάλευκη κόμη του. Αναλογίζεται τον εγγονό του που έχει μείνει ο τελευταίος που δουλεύει την πατρογονική γη· μέσα απ’ τα χέρια τού αρπάζουνε το βιός οι αετονύχηδες· τη μικρανηψιά του που αγόγγυστα σφουγγαρίζει σκάλες ξενοδοχείων· πείνα και των γονέων· ακόμα-ακόμα και την αφορεσμένη τη δισεγγόνα του θυμάται κι ας πονεί, που κυλιέται στους βούρκους της Χώρας. Περισσότερο σκέφτεται τους σκορπισμένους στις τέσσερεις άκριες του ορίζοντα. Μερικούς αποθαμένους, στο σκοτισμένο του μυαλό, μισεμένους τους λογαριάζει κι αυτούς… Πρώτη γραφή A.I. Generated Image "The Old Cretan" (Originally written in Greek) He is the last of the old guard, the battle-hardened ones. Not even he knows his own age. He sit...

Είχαμε τσακωθεί άσχημα το προηγούμενο βράδυ. Θέαμα είχαμε γίνει στην τραπεζαρία του ξενοδοχείου, αλλά έτσι είμαστε εμείς.  Ο ύπνος μας πήρε στο λυκαυγές, αγκαλιασμένους, εξαντλημένους, ύστερα από μια νύχτα γεμάτη ερωτική ένταση. Το επίμονο χτύπημα στην πόρτα μ’ απάλλαξε απ’ το φριχτό όνειρο. Αξημέρωτα μου φάνηκε. Ένοιωσα δυο τρυπάνια να τριβελίζουν τους κροτάφους μου. Σύρθηκα όπως-όπως, ν’ ανοίξω.  Μπροστά μου στέκονταν ο οικείος καμαριέρης κι ένας άγνωστος με σκούρα καπαρντίνα, μισάνοιχτη. Γκρίζο κουστούμι, λευκό, ταλαιπωρημένο πουκάμισο, κοκκινοπράσινη, ριγωτή γραβάτα. Αμίλητος, μου έδειξε μια ταυτότητα· τμήμα Ανθρωποκτονιών. Πού είναι η γυναίκα μου, αναλογίστηκα ξαφνικά· γύρισα το κεφάλι, ρίχνοντας ένα μισοκοιμισμένο βλέμμα στο άδειο, υπέρδιπλο κρεβάτι. Τότε ήταν που τρομοκρατήθηκα. Στον εφιάλτη μου, έψαχνα μέρος να παραχώσω το πτώμα της στο παρακείμενο άλσος. A.I. Generated Image "Sleepwalker" (Originally written in Greek) We'd fought badly the night before. Made a s...

Διάβαζε η Ορτανσία, κρυφά, στο ημερολόγιο του γιού της: «Οίμοι! λέγων, ότι νυξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος, έρως της αμαρτίας.»  Κοινό μυστικό ότι παραμελούσε τη Μαρικίτα του, ένα γυναικάκι με μυαλουδάκι κοφτερό και κορμάκι ζουμερό σαν μυρωδάτο ροδάκινο· όχι ότι κι εκείνη καθόταν άπραγη· είχε βουίξει η πολίχνη.  Η πεθερά δεν έβγαζε άχνα. Ήξερε πως η νύφη της ξεπετούσε αράδα τους άντρες του τόπου, τους ίδιους που ο προκομένος ο κανακάρης της είχε πρωτοπάρει. Τι να έλεγε; «Σόδομα και Γόμορρα» είχε φωνάξει κάποτε, μέσα στο καφενείο του Μουγκού, ο παππα-Σταύρος· μα ποιος του έδινε σημασία, έτσι εύθυμοι όπως ήμασταν όλοι...   Άνοιξε, που λέτε, το σπίτι της στον κόσμο, η κυρά-Ορτανσία· προσφέρει με το αζημίωτο και λικεράκι τώρα. A.I. Generated Image "Chez Madame Hortense" (Originally written in Greek)  Hortense read secretly in her son’s diary: “Alas! What night is to me, what dark and moonless frenzy of lawlessness, this love of sin.” It w...

Ιδού ο Άνθρωπος. Ικανός να φτιάξει Παρθενώνες, να σηκώσει Ερεχθεία· πρόθυμος ύστερα να τα γκρεμίσει με τα κανόνια του, να τα ισοπεδώσει με τα τανκς του. Ξεριζωμός, είναι η λέξη. «Νάκμπα», καταστροφή. Ό,τι βίωνα από βυζανιάρικο. Γάλα πικρό βγάζανε τα μαραμένα στήθια της μάνας μου, δηλητηριασμένο. Φταίγανε οι βομβαρδισμοί· ο πυρακτωμένος αέρας βρωμούσε, έτσουζαν τα μάτια. Λευκός φώσφορος, είπανε. Εμείς τον λέγαμε Εωσφόρο: κάθε νύχτα, ουρανοκατέβατος, θέριζε γυναικόπαιδα. Μέσα στα χαλάσματα ανδρώθηκα, ελεύθερος πολιορκημένος· χωρίς άλλη επιλογή, σκότωσα και σκοτώθηκα. Τώρα, κατηφορίζοντας το δρόμο για τον Άδη με τη ρετσινιά του Τρομοκράτη, ορκίζομαι σ' ό,τι έχω ιερότερο, στις ψυχές των αδικημένων όλου του κόσμου, ότι θα γυρίσω μπροστάρης των αναρίθμητων ψυχών που, τώρα ίδια που μιλάμε, καλούν στα όπλα οι Ερινύες.  Πρώτη γραφή Majdi Fathi photography, Gaza Strip, July 19, 2023 "Promise" (Originally written in Greek)  Ecce Homo. Capable of erecting Parthenons, of raising Erec...