Ήρωας από Σπόντα

Με τα σύνορα κλειστά, δεν υπήρχε άλλος τρόπος να βρεθώ κοντά της, παρά μόνο ακολουθώντας τις ορδές των προσφύγων. Το επιχείρησα, αλλά με τσιμπήσανε. Δικάστηκα, καταδικάστηκα και στο πιτς-φυτίλι βρέθηκα έγκλειστος στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας της Λέσβου, μαζί με χιλιάδες άλλους απάτριδες. Σπάγαμε πέτρες από το πρώτο χάραμα μέχρι τη δύση του ήλιου. Οι συνθήκες διαβίωσης σ’ αυτό το κολαστήριο ήταν αφόρητες, μα το πιο ανυπόφορο, αυτό που με διέλυε κυριολεκτικά, ήταν η απουσία της. Έτσι, εντελώς λογικά, οδηγήθηκα στην τρέλα. 

Όταν η ηγεσία της Αντίστασης αποφάσισε την ανατίναξη του κεντρικού κτιρίου της Κομαντατούρ στη Μυτιλήνη, αναζητήθηκαν εθελοντές να ζωστούν τον δυναμίτη που κλέβαμε λίγο-λίγο απ' τα φουρνέλα του λατομείου. Προσφέρθηκα μετά χαράς. Ό,τι ήταν να χάσω, το είχα ήδη χάσει. 

Πρώτη γραφή

AI-generated image, inspired by the work of Sebastião Salgado

"Hero by Fluke" (Originally written in Greek)

With the borders shut, the only way to reach her was to melt into the waves of refugees. I tried, but they hauled me in. Within the blink of an eye, I was tried, sentenced, and shipped off to the forced-labor camp on the isle of Lesbos alongside thousands of other stateless souls. We broke stone from first light to sundown. The conditions in that hellhole were unbearable, but the real killer, the thing that was literally crushing me, was her absence. So, quite logically, I lost my mind.

When the Resistance leadership drew up plans to blow up the Kommandantur headquarters downtown in Mytilene, they needed volunteers to strap on the explosives. It was the dynamite we'd been pinching, bit by bit, from the quarry charges. I volunteered gladly. Whatever I had to lose, I'd already lost.

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”