Υπόσχεση

Ιδού ο Άνθρωπος. Ικανός να φτιάξει Παρθενώνες, να σηκώσει Ερεχθεία· πρόθυμος ύστερα να τα γκρεμίσει με τα κανόνια του, να τα ισοπεδώσει με τα τανκς του.

Ξεριζωμός, είναι η λέξη. «Νάκμπα», καταστροφή. Ό,τι βίωνα από βυζανιάρικο. Γάλα πικρό βγάζανε τα μαραμένα στήθια της μάνας μου, δηλητηριασμένο. Φταίγανε οι βομβαρδισμοί· ο πυρακτωμένος αέρας βρωμούσε, έτσουζαν τα μάτια. Λευκός φώσφορος, είπανε. Εμείς τον λέγαμε Εωσφόρο: κάθε νύχτα, ουρανοκατέβατος, θέριζε γυναικόπαιδα.

Μέσα στα χαλάσματα ανδρώθηκα, ελεύθερος πολιορκημένος· χωρίς άλλη επιλογή, σκότωσα και σκοτώθηκα. Τώρα, κατηφορίζοντας το δρόμο για τον Άδη με τη ρετσινιά του Τρομοκράτη, ορκίζομαι σ' ό,τι έχω ιερότερο, στις ψυχές των αδικημένων όλου του κόσμου, ότι θα γυρίσω μπροστάρης των αναρίθμητων ψυχών που, τώρα ίδια που μιλάμε, καλούν στα όπλα οι Ερινύες.

 Πρώτη γραφή

Majdi Fathi photography, Gaza Strip, July 19, 2023

"Promise" (Originally written in Greek) 

Ecce Homo. Capable of erecting Parthenons, of raising Erechtheia; willing afterwards to tear them down with his cannons, to level them with his tanks.

Uprooting is the word. “Nakba,” catastrophe. What I endured from the cradle. Bitter milk came from my mother’s withered breasts, poisoned. Blame the bombings; the scorching air stank, the eyes burned. White phosphorus, they said. We called it Eosphorus: every night, come down from the sky, it reaped women and children.

Among the ruins I came of age, Free Besieged; with no other choice, I killed and was killed. Now, descending the path to Hades under the stain of the Terrorist, I swear by all I hold most sacred, by the souls of the wronged of the whole world, that I shall return leading the countless souls who, as these words are spoken, are summoned to arms by the Furies.

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”