Το Αντίδωρο

Έχω ερωτευτεί κάμποσα μοντέλα, μα η αντάρα που ξεσήκωσε μέσα μου η Αναχίτ, η μικροκαμωμένη Αρμενοπούλα με το φιδίσιο κορμί και τ' αετίσια μάτια, είναι ανήμερη.

Σαν έρχεται στο ατελιέ μου να ποζάρει, δεν σκέφτομαι παρά μόνο πώς θα την αγγίξω, δήθεν διορθώνοντας τη στάση της. Αυτή, που τίποτα δεν της ξεφεύγει, όλο μετακινείται. Και δώστου απ' την αρχή. Είναι το παιχνίδι μας. 

Χθες, δεν ξέρω γιατί, όπως δούλευα στον καμβά μου, άρχισα να της μιλώ για τον πολυπράγμονα σύζυγο και μέγα χορηγό μου. Μ' άκουγε σιωπηλή, μ' ένα υπομειδίαμα.

Καθώς της έδινα τον φάκελο με την αμοιβή της, κοιτώντας με κατάματα, μου χάρισε άξαφνα ένα υγρό φιλί στα χείλη.

“Αυτό ήταν για τον αντρούλη σου”, μου είπε τραγουδιστά, φεύγοντας βιαστικά...


Πρώτη γραφή

A.I. Generated Image

"Tit for Tat" (Originally written in Greek)

I have fallen in love with quite a few models, but the turmoil that Anahit has stirred inside me—this slight Armenian girl with her serpentine body and eagle eyes—is untamed.

When she comes to my studio to pose, I can’t stop thinking of how to touch her, under the pretext of adjusting her pose. She doesn’t miss a trick; she keeps shifting. And we start all over again. It’s our game.

Yesterday, I don’t know why, as I was working on the canvas, I began talking to her about my ever-busy husband, my great patron. She listened in silence, with the faintest smile.

As I handed her the envelope with her fee, she looked me straight in the eyes and suddenly gave me a wet kiss on the lips.

“That one was for your hubby,” she said in a singsong voice, and was gone in a flash.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

USS Gerald R. Ford (CVN-78)

Το Ντοκουμέντο

Λιποτάκτες

Α[μετα]νόητοι!

57+17=74· αλλά ποιος μετράει;

Διέξοδος

Κουμπί Πανικού

Της Φυλακής τα Σίδερα…

Εργατικό Aτύχημα

Υπνοβάτης