Μάθημα Δημιουργικής Γραφής
«Τα σλάσερ, σκαρώνονται πανεύκολα», δήλωσε με στόμφο. Ύστερα ρούφηξε το πούρο του, απολαμβάνοντας την εντύπωση που θεωρούσε ότι είχε προκαλέσει στο μικρό μας ακροατήριο.
«Θα θέλουν κι αυτά την τέχνη τους, δάσκαλε», αντέτεινε η ευειδής νεαρά της ομήγυρης.
«Ασφαλώς! Όταν όμως κυλάει το αίμα πηχτό, αχνιστό, οι υπόλοιπες πτυχές της ιστορίας μας αντέχουν να αιωρούνται ως δευτερεύουσες», εξήγησε εκείνος υπομονετικά.
«Δηλαδή;» επέμεινε αυτή.
«Είναι απλό», της απάντησε. Σηκώθηκε ανάλαφρα απ' την πολυθρόνα του και κατευθύνθηκε προς το τζάκι που σιγόκαιγε γεμίζοντας το χώρο με παράξενες σκιές. Ξεκρέμασε απ' το περβάζι τον βαρύ, αμφίστομο πέλεκυ με την ασημοποίκιλτη λαβή, ζυγίζοντάς τον στο αριστερό του χέρι.
«Βλέπετε», είπε ξερά, κάνοντας μισή στροφή γύρω από τον εαυτό του, θερίζοντας επιδέξια το ξανθόμαλλο κεφάλι της.
 |
| A.I. Generated Image |
"Creative Writing Class" (Originally written in Greek)
"Slashers are easy enough to knock together," he declared pompously. Then he drew on his cigar, savoring the impression he believed he'd made on our little audience.
"They still take some craft, don't they, master?" countered the comely young lady among us.
"Of course! But when the blood runs thick and steaming, the other facets of our story can be left dangling as secondary," he explained patiently.
"Meaning?" she pressed.
"It's simple," he replied. He rose lightly from his armchair and made for the hearth, which guttered on, filling the room with odd shadows. He unhooked from the mantel the heavy, double-edged axe with the silver-inlaid handle, weighing it in his left hand.
"You see," he said flatly, turning halfway around, deftly reaping her golden head.
★★★
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου