Ασυγχώρητη

Σε μια διάβαση πεζών, κάποια ξανθιά με σκούρα αεροπορικά γυαλιά έπεσε απάνω μου με μια τζιπάρα. Στην ποδιά της, ένα μυξιάρικο τσιουάουα γάβγιζε λυσσαλέα· ήταν η τελευταία μου θύμηση.

Φασκιωμένος σαν μούμια, έβραζα· ονειρευόμουνα εκδίκηση, όταν νά σου την, τη λεγάμενη!

Το μένος μου εξατμίστηκε στιγμιαία, έτσι όπως με κοίταζε διστακτικά, κατασυγκινημένη, απ' την πόρτα του θαλάμου. Η Μαρία Μαγδαληνή, με κάτι απ' την ομορφιά της Αφροδίτης του Τιτσιάνο, έγινε αναπάντεχα ο κόσμος μου. Τα πάντα θα μπορούσα τώρα να της συγχωρήσω.

Ο γάμος μας έγινε βιαστικά. Ακόμα με πατερίτσες κυκλοφορούσα. 

Στο τρίμηνο, κατέθεσε αίτηση διαζυγίου με κάτι ισχυρισμούς εξωφρενικούς. Για να γλυτώσει απ' την τσιμπίδα του νόμου, η παμπόνηρη, μ' είχε κάνει ρεντίκολο!

Αλλά, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά...

Η εικόνα είναι φτιαγμένη από την ΤίΝα

"Unforgivable" (Originally written in Greek)

At a crosswalk, some blonde in dark aviators plowed right into me with an SUV. A snot-nosed chihuahua in her lap yapped furiously; that was my last memory.

Wrapped up like a mummy, I lay seething, dreaming of revenge, when, lo and behold, in walks her ladyship herself!

My rage evaporated in an instant, the way she looked at me, hesitant, misty-eyed, from the doorway of the ward. Mary Magdalene, with something of Titian's Venus in her beauty, unexpectedly became my whole world. I could now forgive her anything.

We married in a rush. I was still on crutches. Three months in, she filed for divorce on the most outrageous claims. To escape the clutches of the law, the sly hussy had made a laughingstock of me!

But payback's a bitch...

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”