Λιποτάκτες

Κολυμπούσανε στα χειμωνιάτικα νερά για ώρες. Ο νησιώτικος όγκος ίσα που αχνοφαινότανε στον ορίζοντα. Ευτυχώς είχε άπνοια, κι εκεί στον νότο οι θερμοκρασίες είναι υποφερτές. 

Κάποτε, βγήκανε επιτέλους στη βραχώδη ακρογιαλιά. Ο πρώτος, στιβαρός, βοήθησε τον άλλο που δυσκολευότανε να σκαρφαλώσει. Χωρίς να χάσουνε χρόνο, ανοίξανε τους αδιάβροχους σάκους τους, ντυθήκανε, και πήρανε αμίλητοι το ανηφορικό, μισοσβησμένο μονοπάτι. 

Κάπου στα μισά του δρόμου, ο εκκωφαντικός κρότος τους έκανε να γυρίσουνε τα κεφάλια τους. Μεσοπέλαγα, η πλατφόρμα πετρελαίου καιγότανε. Μείνανε για κάμποσο πετρωμένοι, παρακολουθώντας το μαύρο ντουμάνι που ανέβαινε ράθυμα στον ουρανό. 

Κοιταχτήκανε στα μάτια. Ύστερα φιληθήκανε παθιασμένα, προτού συνεχίσουνε την ανάβαση προς το ορειβατικό καταφύγιο, ψηλά στο βουνό. Σιγά που θα πηγαίνανε αυτοί να σκοτωθούνε για μια πατρίδα από καιρό ξεπουλημένη.

Πρώτη Δημοσίευση

A.I. Generated Image

"Deserters" (Originally written in Greek)

They had been swimming in the winter waters for hours. The island’s mass barely loomed on the horizon. Luckily, the sea was dead calm, and down there in the south, temperatures are bearable.

Eventually, they climbed onto the rocky shore. The first, sturdy, helped the other who struggled to scramble up. Without wasting a second, they opened their waterproof packs, dressed, and silently took the steep, half-faded trail.

Halfway up, a deafening blast made them turn their heads. Offshore, the oil platform was burning. They stood petrified for a while, watching the black smoke lazily coil into the sky. They looked into each other’s eyes. 

Then they kissed, hard and long, before continuing the climb toward the mountain refuge, high on the peak. As if they’d ever go to get killed for a homeland long since sold out.

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”