USS Gerald R. Ford (CVN-78)

Όταν το αεροπλανοφόρο έδεσε αρόδο, σφίχτηκε η καρδιά μου. Έξι χιλιάδες καβλωμένοι ναύτες και πεζοναύτες, περίμεναν πώς και πώς να ξεμπαρκάρουν, να γαμήσουν. Υπερωρίες θα 'κανε ο γυναικείος πληθυσμός· μέσα κι εγώ.

Τι να κάναμε οι άμοιρες; Αφόταν ξέσπασε ο πόλεμος, μεγάλη πείνα έπεσε στον τόπο. Πώς αλλιώς; Εμείς ποτά ξέραμε να σερβίρουμε, μουσακάδες και γεμιστά να φτιάχνουμε· έτσι ζούσε το νησί, απ' τον τουρισμό. Τώρα, άστα, πήγανε όλα στο γεροντοδιάβολο.

Είναι παράνομη βέβαια η πορνεία μα, δόξα τω Θεώ, οι αστυνομικές αρχές -με τη σιωπηρή συναίνεση της συντριπτικής πλειοψηφίας του δημοτικού συμβουλίου- κάνουν τα στραβά μάτια όποτε έρχονται οι Γιάνκηδες. Μούγκα κι οι Δεσποτάδες, αλλά τι τα θέλετε; Είναι πολλά τα λεφτά!

Εξάλλου, φίλοι μας είναι. Μισή ντροπή δική τους…

Πρώτη Δημοσίευση

Colette, André Kertész Photography,1930

(Originally written in Greek)

When the aircraft carrier dropped anchor offshore, my heart sank. Six thousand horny sailors and marines, itching to disembark, to get laid. The female population was about to work overtime, myself included.

What could we poor souls do? Ever since the war broke out, a great hunger fell upon this land. How could it be otherwise? All we knew was how to serve drinks, how to cook moussaka and stuffed peppers; that’s how the island lived—off tourism. Now, forget it, everything has gone to hell in a handbasket.

Prostitution is illegal, of course, but thank God, the police—with the silent consent of the vast majority of the city council—turn a blind eye whenever the Yanks show up. The Βishops keep their mouths shut too, but what do you expect? Money talks!

Besides, they are our friends. Half the shame is theirs… 

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”