Εργατικό Aτύχημα
Μπαρκαρισμένος μ’ άλλους πολλούς σ’ έναν σκυλοπνίχτη, έφτασε προ καιρού στα μέρη μας. Να γλυτώσει γύρευε απ’ τη μοχθηρή γριά-Σαρία. Βολεύτηκε σ’ ένα υγρό ημιυπόγειο μαζί μ’ άλλους πέντε νοματαίους. Δουλεύει στις οικοδομές, ανειδίκευτος, παράνομος. Κόλαση σκέτη.
Δεν είναι κανένας βλάκας, ξέρει τι αξίζουν τα καλοδουλεμένα του μούσκουλα στην αγορά φρέσκου κρέατος. Όταν νυχτώνει, ακάματος, βγαίνει στο κλαρί.
Μια κωλοπετσωμένη σαρανταφεύγα, πλούσια, πνιγμένη στο οινόπνευμα, τον ανακαλύπτει. Την υπηρετεί ολάκερη τη νυχτιά, την αποκαμώνει. “Μικρέ μου άγγελε, γίνε δικός μου για πάντα”, του ψιθυρίζει. Εκείνος, σιωπηλός, μόνο αναρωτιέται αν πιότερο τον αγαπά ο Θεός ή ο Σατανάς.
Μόλις χαράζει, αμφίθυμος, ετοιμάζεται για το γιαπί.
Θα ξεκολλούσε απ' την αγκαλιά της κοιμισμένης μισότριβης, αν ήξερε ότι πάει για το τελευταίο του μεροκάματο;
Πρώτη Δημοσίευση
 |
| Saul Leiter Photography |
"Work Accident" (Originally written in Greek)
Packed with many others into a death-trap boat, he came over here some time ago. He was seeking to escape the wicked old Sharia. He settled into a damp semi-basement with five other rootless men. Works construction, unskilled, illegal. Pure hell.
He's no fool—knows what his well-worked muscles are worth in the fresh meat market. When night falls, bone-tired but tireless, he goes out on the stroll.
A worn-out woman in her late forties—rich, drowned in liquor—discovers him. He services her the whole night through, wears her out. "Be mine forever, my little angel," she whispers to him. He, silent, only wonders whether God or Satan loves him more.
Soon as dawn breaks, conflicted, he gets ready for the site.
Would he have peeled himself from the sleeping hag's arms if he'd known he was going to his last shift?
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου