Τελευταία Στάση

Είχε ειδοποιηθεί η αστυνομία· κόντευε δύο εβδομάδες άφαντος.

Ήταν χαρά θεού εκείνο το απογευματάκι που είχε ξεγλιστρήσει απαρατήρητος απ' τον προϊστάμενό του.

Με τα χέρια στις τσέπες, σιγοσφυρίζοντας κάποιο εύθυμο σουξεδάκι της εποχής, χάθηκε στα καλντερίμια της Παλιάς Πόλης.

Η Λέσχη, μόνο για μυημένους, βρισκόταν κάπου στη σκιά της ακρόπολης, πίσω από γερασμένους μαντρότοιχους που έκρυβαν μικρόκηπους γεμάτους αγιοκλήματα και γιασεμιά που μοσχομύριζαν.

Παραδομένος τώρα σε χέρια έμπειρα, απολάμβανε χαρές πρωτόγνωρες, κάτω απ' το φως των αστεριών. Μακάρι ν' άντεχε η τσέπη του λιγάκι παραπάνω, μα το κομπόδεμα της σκυφτής ζωής του, ως εκεί τού έφτανε.

Ξημέρωνε η τελευταία μέρα· την ορισμένη στιγμή, θα του σέρβιραν τον γλυκόπιοτο ναργιλέ με τη φονική μελάσα. Θ' αποχαιρετούσε τυλιγμένος σε αρωματικά σύννεφα καπνών· ευτυχισμένος.

Πρώτη γραφή

A.I. Generated Image

"Last Stop" (Originally written in Greek)

The police had already been notified; he was going on two weeks missing.

That late afternoon had been a gift — he’d slipped away, unnoticed by his supervisor. Hands in pockets, softly whistling a popular upbeat hit of the day, he lost himself in the cobblestone alleys of the Old Town.

The Club, strictly for the initiated, sat somewhere in the shadow of the citadel, hidden behind aging stone walls that sheltered courtyard gardens, thick with the scent of honeysuckle and jasmine.

Surrendered now to seasoned hands, he was tasting joys he’d never known, beneath the starlight. If only his pockets could have held out a little longer, but the nest egg of his stooped life was only enough for that.

His last day was dawning. At the appointed hour, they would serve him the sweet hookah laced with lethal molasses. He’d take his leave wrapped in fragrant clouds of smoke; blissful.

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”