Απόσπασμα από το Ημερολόγιο της Ηγουμένης

«Τα λατρεύαμε τα δύο κουτσούβελα που μας εμπιστεύτηκε η Λάχεσις, η παντοδύναμη. Κακοπαθημένα μέσα στη δύνη του πολέμου, εντέλει είχαν ξανασμίξει. Μέσα στην ατυχία τους, καλοπέσανε στο μοναστήρι μας. 

»Μα ο χρόνος τρέχει· αμείλικτος. Το χνούδι στο πανωχείλι του αγοριού, πύκνωνε. Το κορίτσι γινόταν γυναίκα. Ερωτεύτηκαν αναμεταξύ τους, ήταν φυσικό.

»Εγώ που ήξερα ότι τα δύο προσφυγόπουλα τα δένει αίμα αδελφικό, νήστεψα και προσευχήθηκα στην Κυρά μου, την Εκάτη. 

»Την  Πανσέληνο της Συγκομιδής, πετάχτηκε απ' τον ύπνο της ανήσυχη· δεν ήταν όνειρο. Φύτρωναν μεγάλα φτερά στις ωμοπλάτες της.  Έτρεξε πανικόβλητη κοντά μου, γυρεύοντας ορμήνια. Της εξήγησα. Έκλαψε γοερά, μα κατάλαβε: οι γυναίκες, είμαστε δυνατότερες. 

»Βαδίσαμε αγκαλιασμένες ως την Ακρόπολη. Πετάρισε στην αρχή αδέξια, ρίχνοντάς μου λοξές, τρομαγμένες ματιές· ύστερα φτερούγισε μακριά.»

Πρώτη Δημοσίευση

A.I. Generated Image

"Excerpt from the Abbess's Diary" (Originally, written in Greek) 

"We adored those two little ones entrusted to us by Lachesis, the all-powerful. Worn down by the turmoil of war, they had finally found each other again. In their misfortune, they found sanctuary in our monastery.

"But time runs on; merciless. The down on the boy’s upper lip grew thicker. The girl was becoming a woman. It was only natural they fell for one another.

"I, who knew that a bond of sibling blood tied these two young refugees, fasted and prayed to my Lady, Hecate.

"On the Harvest Full Moon, she bolted awake, restless; it was no dream. Great wings were sprouting from her shoulder blades. She ran to me in a panic, seeking guidance. I explained. She wept bitterly, but she understood: we women are the stronger ones.

"We walked arm in arm to the Acropolis. At first, she fluttered awkwardly, casting frightened, sidelong glances at me; then, she soared away."

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”