Απολογία

Είχα κλειδιά. Μπήκα. Τη βρήκα στο λουτρό να γεμίζει τη μπανιέρα. Μείναμε να κοιταζόμαστε αμίλητοι. Το ένοχο βλέμμα, η νευρικότητα, όλα τα σημάδια. Tην ήξερα σαν κάλπικη δεκάρα. H γλυκόξινη μυρωδιά που ανάδιδε το κορμί της, μού μιλούσε. Ξένος ιδρώτας και σπέρμα, ανάκατα· ήμουν βέβαιος. Προσπάθησα να συγκρατήσω τα νεύρα μου, μα ήταν αδύνατο. Θ' άρχιζε πάλι τα ψέματα. Ψέλλισα μια ακατανόμαστη βρισιά, και σφίγγοντας τα δόντια, της γύρισα την πλάτη. Δεν ήθελα ούτε να την ακούω ούτε να τη βλέπω. 

Κόντευα να φτάσω στην εξώπορτα, όταν συνειδητοποίησα ότι στο αναμεταξύ δεν είχε βγάλει άχνα. Δεν είχε κάνει την παραμικρή προσπάθεια να με συγκρατήσει. Τότε ήταν που θόλωσα πραγματικά. Για πότε γύρισα μπρος τα πίσω; Πώς την καρύδωσα; Όχι, δεν θυμάμαι.

Πρώτη δημοσίευση

A.I. Generated Image

"Confession" (Originally written in Greek)

I had the keys. I went in. I found her in the bathroom filling the tub. We stood there looking at each other. We did not speak. The guilty look, the way she shook, all the signs. I knew her for the fraud she was. The bittersweet smell on her body spoke to me. Another man's sweat and semen, all mixed. I was sure. I tried to hold my temper. It was no use. She was going to start the lies again. I muttered a foul curse and, teeth clenched, turned my back. I did not want to see her or hear her.

I was almost at the front door when I realized she had not made a sound. She had not tried to stop me. That was when it went dark. How did I get back there so fast? How did I throttle her? No, I do not remember.

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”