«Ελιάχρονος»

 

“L’homme à La Tète Renversée”, Marc Chagall

Τι θλιβερά γενέθλια ήταν αυτά που είχαν ξημερώσει, χωρίς εκείνην δίπλα μου, να ομορφαίνει τη ζωή μου!

Ήπια μια γουλιά καφέ κι άρχισα να ελέγχω την αλληλογραφία μου. Ανάμεσα σε διαφημιστικά φυλλάδια και λογαριασμούς, ξεχώριζε ένας φάκελος· τον άνοιξα βιαστικά, με χέρια τρεμάμενα και καρδιά που φτερούγιζε σαν ορτύκι φυλακισμένο σε κλουβί.

«Ελιάχρονος». Μόνο αυτή η παράξενη λέξη ήταν γραμμένη με τα μεγάλα, στρογγυλά γράμματα της στο υπόλευκο, αρωματισμένο επιστολόχαρτο.

Όπως δεν είχα καλοξυπνήσει, παραξενεύτηκα· μετά, κατάλαβα. Να μακροημερεύσω όπως τα ελαιόδεντρα·  αυτό θα ήταν το νόημα της ευχής της.

Αλίμονο, ένιωθα σαν την βρώσιμη ελιά που η ίδια, με τ' αλαβάστρινα χεράκια της είχε αποσπάσει βίαια απ' το κλαδί της, για να την κάνει τσακιστή. 

Μόνο η πικρίλα έχει μείνει. 


Πρώτη δημοσίευση



★★★


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

USS Gerald R. Ford (CVN-78)

Εικόνα
Όταν το αεροπλανοφόρο έδεσε αρόδο, σφίχτηκε η καρδιά μου. Έξι χιλιάδες καβλωμένοι ναύτες και πεζοναύτες, περίμεναν πώς και πώς να ξεμπαρκάρουν, να γαμήσουν. Υπερωρίες θα 'κανε ο γυναικείος πληθυσμός· μέσα κι εγώ. Τι να κάναμε οι άμοιρες; Αφόταν ξέσπασε ο πόλεμος, μεγάλη πείνα έπεσε στον τόπο. Πώς αλλιώς; Εμείς ποτά ξέραμε να σερβίρουμε, μουσακάδες και γεμιστά να φτιάχνουμε· έτσι ζούσε το νησί, απ' τον τουρισμό. Τώρα, άστα, πήγανε όλα στο γεροντοδιάβολο. Είναι παράνομη βέβαια η πορνεία μα, δόξα τω Θεώ, οι αστυνομικές αρχές -με τη σιωπηρή συναίνεση της συντριπτικής πλειοψηφίας του δημοτικού συμβουλίου- κάνουν τα στραβά μάτια όποτε έρχονται οι Γιάνκηδες. Μούγκα κι οι Δεσποτάδες, αλλά τι τα θέλετε; Είναι πολλά τα λεφτά! Εξάλλου, φίλοι μας είναι. Μισή ντροπή δική τους… Πρώτη Δημοσίευση Colette, André Kertész Photography,1930 (Originally written in Greek) When the aircraft carrier dropped anchor offshore, my heart sank. Six thousand horny sailors and marines, itching to disembark, to...
Διαβάστε περισσότερα

Α[μετα]νόητοι!

Εικόνα
  Παιδιόθεν ήταν ταγμένος στην Οικολογία. Έγινε και μέλος της Ε.Ο.Πρασινάλογα. Έτσι γνώρισε και τη σύντροφό του. Τετραπέρατη, πανέμορφη και, κυρίως, πολύ δυναμική. Δική της ήταν η ιδέα να εξολοθρεύσουν τις αγελάδες των γειτόνων, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου. Εκείνη τη γλύτωσε, αλλά αυτός είχε κακά ξεμπερδέματα: δεκαεπτά μήνες φυλάκιση, μη εξαγοράσιμη. Απτόητη εκείνη, συνέχιζε τον ακτιβισμό. Όταν βγήκε από την ψειρού, του μίλησε για τις Ινδίες. Εκεί, του διηγόταν, ζουν τα περισσότερα βοοειδή του κόσμου. Αχ, ο Έρωτας! Πουλήσανε ό,τι είχανε και δεν είχανε, και κίνησαν για την Καλκούτα. Η είδηση του λιντσαρίσματός τους από όχλο Ινδουιστών, σόκαρε τη διεθνή κοινότητα. Ακούστηκε ότι εκείνος, καθώς του έβγαινε η ψυχή, ψέλλισε με μια αδιανόητη ηρεμία: «Κλάνουν, έτσι δεν είναι;» Πρώτη Δημοσίευση Matt Richmond Photography "Farts of Revolution" (Originally written in Greek) From childhood, he was devoted to Ecology. He joined the "Green Steeds" Revo...
Διαβάστε περισσότερα

Λιποτάκτες

Εικόνα
Κολυμπούσανε στα χειμωνιάτικα νερά για ώρες. Ο νησιώτικος όγκος ίσα που αχνοφαινότανε στον ορίζοντα. Ευτυχώς είχε άπνοια, κι εκεί στον νότο οι θερμοκρασίες είναι υποφερτές.  Κάποτε, βγήκανε επιτέλους στη βραχώδη ακρογιαλιά. Ο πρώτος, στιβαρός, βοήθησε τον άλλο που δυσκολευότανε να σκαρφαλώσει. Χωρίς να χάσουνε χρόνο, ανοίξανε τους αδιάβροχους σάκους τους, ντυθήκανε, και πήρανε αμίλητοι το ανηφορικό, μισοσβησμένο μονοπάτι.  Κάπου στα μισά του δρόμου, ο εκκωφαντικός κρότος τους έκανε να γυρίσουνε τα κεφάλια τους. Μεσοπέλαγα, η πλατφόρμα πετρελαίου καιγότανε. Μείνανε για κάμποσο πετρωμένοι, παρακολουθώντας το μαύρο ντουμάνι που ανέβαινε ράθυμα στον ουρανό.  Κοιταχτήκανε στα μάτια. Ύστερα φιληθήκανε παθιασμένα, προτού συνεχίσουνε την ανάβαση προς το ορειβατικό καταφύγιο, ψηλά στο βουνό. Σιγά που θα πηγαίνανε αυτοί να σκοτωθούνε για μια πατρίδα από καιρό ξεπουλημένη. Πρώτη Δημοσίευση A.I. Generated Image "Deserters" (Originally written in Greek) They had been swimming in ...
Διαβάστε περισσότερα

57+17=74· αλλά ποιος μετράει;

Εικόνα
Μόλις μας διέταξε τ' αφεντικό, ξαμολυθήκαμε στους ντόκους του λιμανιού, εκεί στα μισοσκόταδα όπου ψευτοκρύβονται οι παρίες της Οικουμένης. Με το καλό, μη φανταστείτε τίποτα αγριάδες. Πληρώναμε πριγκιπικά, αν θέλετε να ξέρετε. Ξετρυπώσαμε πέντε Αφγανούς, τρεις Μπαγκλαντεσιανούς κι ένα τσούρμο Αφρικάνους· σύνολο δεκαεφτά νοματαίοι, όλοι τους νταβραντισμένα παλικάρια.  Την ώρα που τους μεταφορτώναμε, έχανε η μάνα το παιδί στις αποβάθρες. Τους βολέψαμε στο συνηθισμένο κοντέινερ. Προς θεού, μη νομίσετε ότι τους φερόμασταν σαν τίποτα ζώα! Το τσαρδί είχε κλιματισμό, αποχωρητήριο, τους είχαμε νερά, φαγιά· και του πουλιού το γάλα. Χωρίς χαρτιά ήτανε, δεν γινότανε κι αλλιώς· καταλαβαίνετε... Το σιδηροδρομικό δυστύχημα ήτανε φοβερό. Δε βρήκε ο παπάς να θάψει!  Στην αρχή τα χρειαστήκαμε, τρομάξαμε μην έχουμε τίποτα κακά ξεμπερδέματα.  Ευτυχώς, τα μπαζώσανε. Πρώτη Δημοσίευση From Rail Magic (Magie der Schiene), Paris and Switzerland, René Groebli, 1949 "57+17=74, but who’s counting?" ...
Διαβάστε περισσότερα

Διέξοδος

Εικόνα
Το εμπόλεμο Κίεβο είναι παγωμένο ετούτο το σκοτεινό απομεσήμερο, μα το πολυτελώς επιπλωμένο γραφείο του υπέρβαρου Υποπρόξενου, θαλπερό. Σηκώνεται με δυσκολία απ' τη δερμάτινη πολυθρόνα του που τρίζει κάτω απ' το βάρος του· παίρνοντας μια αστεία πόζα, λέει γάργαρα: «Η Ελλάδα είναι υπέροχη…» «…Αλλά οι διαδικασίες… χρονοβόρες… Καταλαβαίνεις…», προσθέτει σχεδόν ψιθυριστά, συνωμοτικά. Για την πολυπόθητη σφραγίδα πρέπει να υπομείνω τα σαλιαρίσματα αυτού του γραβατωμένου γουρουνιού! Μόνη διέξοδος η βίζα, θυμίζω στον εαυτό μου για να πάρω κουράγιο, νιώθοντας τα βρωμόχερά του πάνω μου, μέσα μου, παντού. Η σκορδίλα στην ανάσα του μού σπάει τα ρουθούνια. Μού έρχεται αναγούλα μα η ψυχή μου καταφέρνει να δραπετεύσει· αιωρούμενη, αποστασιοποιημένη, παρακολουθώ την συναλλαγή μας σαν να βλέπω σκηνή κακόγουστης πορνοταινίας. Έχω υποστεί και χειρότερα. Πρώτη Δημοσίευση Olaf Martens Photography "Way Out" (Originally written in Greek) Wartime Kyiv is frozen this dark afternoon, but the l...
Διαβάστε περισσότερα

Το Ντοκουμέντο

Εικόνα
Η Παρίσα τα 'χει τα χρονάκια της, καλοθυμάται τους ζοφερούς καιρούς του Σάχη: ο πατερούλης της στα γαμψά νύχια της  ΣAΒAK · η μάνα παραδουλεύτρα· φτώχεια καταραμένη· πουθενά ηλιαχτίδα στον ορίζοντα· τότε ακόμα, οι γυναίκες μένανε αγράμματες.  Μετά από αμέτρητα χρόνια άτεγκτων κυρώσεων, πάλι καλύτερα είμαστε τώρα, σκέφτεται, με την κάμερα του κινητού της να καταγράφει πίσω απ' τις γρίλιες.  Βλέπει τους διαδηλωτές να τρέχουν αλλόφρονες· νεανικές φωνές σκίζουν τον αέρα: "Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία". Αίφνης, η μικρή Σαχρά πέφτει· δεν την γνωρίζει, θα μάθει αργότερα τ' όνομά της…  Συγκλονισμένη, ούτε που συνειδητοποιεί ότι είχε μόλις αποθανατίσει τη σκηνή της δολοφονίας, ένα μικρό ντοκουμέντο του ιρανικού χάους.  Απ' τη δική της λήψη ταυτοποιήθηκε αργότερα ο δράστης· ένα ενεργούμενο της Μοσάντ, γράψανε οι εφημερίδες. Shirin Neshat Photography "The Documentary" (Originally written in Greek) Parissa has her years; she remembers well the Shah’s grim times: her ...
Διαβάστε περισσότερα

Της Φυλακής τα Σίδερα…

Εικόνα
  Ουδέποτε αντιστάθηκε στον πειρασμό· μεταξύ μας τώρα, ούτε καν προσπάθησε. Γουστάρει να ξυλοφορτώνει τις γυναίκες όταν πέφτουν στο δόκανο της γοητείας του. Είναι κι ομορφάντρας, παναθεμάτονε, ψηλός, με βλέμμα μοιραίο και καλογυμνασμένα μούσκουλα. Αμέτρητες επιτυχίες, πολλούς ξυλοδαρμούς είχε στο ενεργητικό του, ώσπου κάποτε το παράκανε κι έστειλε μια φτωχούλα στο νοσοκομείο. Έγινε ντόρος, αστυνομία, πράγματα. Κυκλοφορεί ελεύθερος με εγγύηση. Τα σίδερα δεν τα γλιτώνει… Αυτά κουβεντιάζαμε ένα βράδυ πίνοντας στου Ιρλανδού, με το λεγάμενο τύφλα στο μεθύσι να λέει σκασμένος στα γέλια ότι θα έκτιε την ποινή του ως Μαρινέλα. Μ’ ένα παράβολο, κάτι ψευτοβεβαιώσεις και μία υπεύθυνη δήλωση, είχε αλλάξει φύλο στο άψε-σβήσε. Στις γυναικείες φυλακές, Πασάς θα είναι στα Γιάννενα· έχει να ρίξει -καγχάζει- το ξύλο της ζωής του. "The last soft moment"  (Antoine d'Agata Photography) "Behind Bars" (Originally written in Greek) Never fought the urge. Between you and me, didn’t even...
Διαβάστε περισσότερα

Εργατικό Aτύχημα

Εικόνα
Μπαρκαρισμένος μ’ άλλους πολλούς σ’ έναν σκυλοπνίχτη, έφτασε προ καιρού στα μέρη μας. Να γλυτώσει γύρευε απ’ τη μοχθηρή γριά-Σαρία.  Βολεύτηκε σ’ ένα υγρό ημιυπόγειο μαζί μ’ άλλους πέντε νοματαίους. Δουλεύει στις οικοδομές, ανειδίκευτος, παράνομος. Κόλαση σκέτη.  Δεν είναι κανένας βλάκας, ξέρει τι αξίζουν τα καλοδουλεμένα του μούσκουλα στην αγορά φρέσκου κρέατος. Όταν νυχτώνει, ακάματος, βγαίνει στο κλαρί.  Μια κωλοπετσωμένη σαρανταφεύγα, πλούσια, πνιγμένη στο οινόπνευμα, τον ανακαλύπτει. Την υπηρετεί ολάκερη τη νυχτιά, την αποκαμώνει. “Μικρέ μου άγγελε, γίνε δικός μου για πάντα”, του ψιθυρίζει. Εκείνος, σιωπηλός, μόνο αναρωτιέται αν πιότερο τον αγαπά ο Θεός ή ο Σατανάς.  Μόλις χαράζει, αμφίθυμος, ετοιμάζεται για το γιαπί.  Θα ξεκολλούσε απ' την αγκαλιά της κοιμισμένης μισότριβης, αν ήξερε ότι πάει για το τελευταίο του μεροκάματο; Πρώτη Δημοσίευση Saul Leiter Photography "Work Accident" (Originally written in Greek) Packed in with many others aboard a rickety ol...
Διαβάστε περισσότερα

Κουμπί Πανικού

Εικόνα
Δεν μπορούσε να μου συγχωρήσει το κέρατο που του φόρεσα. Kάπου τον καταλάβαινα, αλλά έκτοτε μ’ έδερνε αλύπητα. Εντάξει που πάνω στα νεύρα του μ’ είχε χτυπήσει, όταν μας έκανε τσακωτούς μ' εκείνον το μαλάκα· πέστε ότι μου άξιζε. Έγκλημα και τιμωρία, έτσι δεν πάει;  Αλλά να με κοπανάει καθημερινά ουρλιάζοντας φράσεις ακατανόμαστες, ήτανε άδικο και του το είπα. Τότε με βάρεσε χειρότερα.  Να φύγεις, μου είπε η Προκοπία, η γειτόνισσα, που τίποτα δεν της ξέφευγε. Και που να πήγαινα, άφραγκη; Στο δικό της το αχούρι με τα πέντε κουτσούβελα;  Πήγα κάποτε στην αστυνομία, που να μην πήγαινα. Μου εγκαταστήσανε μια εφαρμογή στο τηλέφωνο. Στην ανάγκη, να πατήσω το κουμπί, είπανε.  Το πάτησα. Τρεις ώρες κείτομαι νεκρή, κι ακόμα να φανούνε… Πρώτη Δημοσίευση “Flying Away”, a photo-collage | Right part, Ganesh H. Shankar photography | Left part, Brett Walker photography "Panic Button" (Originally written in Greek) He couldn't forgive the cheating. I kind of got it, but he'd been be...
Διαβάστε περισσότερα

Ο Φάρος

Εικόνα
Ένας από τους πρώτους διηπειρωτικούς πύραυλους με πυρηνική γόμωση έπεσε στα μέρη μας. Ήταν αναμενόμενο, αφού απ' τη Σούδα περνούσε μία από τις κεντρικές αρτηρίες της Ιερής Συμμαχίας.  Το βουβό ωστικό κύμα πέρασε σαν το Λίβα πάνω απ’ τον Άγιο Ματθαίο και χύθηκε δριμύ κατά το παλιό λιμάνι. Ύστερα από πέντε αιώνες που στόλιζε το λιμενοβραχίονα, η οκτάγωνη βάση του δεν άντεξε, ο γέρο-φάρος υποκλίθηκε στον εχθρό, καταρρέοντας σούμπιτος στον αμμώδη πυθμένα. Επέζησαν μόνο λίγοι, άτυχοι. Μέσα στη ραδιενεργή σκόνη τώρα, κυκλοφορούν ανάμεσα στα χαλάσματα, σαν φαντάσματα, με μάτια πυρετικά. Γνωρίζουν ότι δεν έχουν σε τίποτα να ελπίζουν. Μόνο αναλογίζονται: πώς στην οργή, αυτοί που ήταν στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, κατάντησαν να βλέπουν το απαίσιο, πραγματικά, είδος τους να ξεκληρίζεται. Πρώτη δημοσίευση Από τους δρόμους των Χανίων ★ ★ ★ Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, γραμμένες με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”
Διαβάστε περισσότερα