Απ' τη Νατάσα με Αγάπη

Όταν ο επιλοχίας διέταξε "εφ' όπλου λόγχη", η αναπνοή του κόπηκε. Με τρεμάμενα χέρια εκτέλεσε την εντολή, μα το μυαλό του είχε δραπετεύσει μακριά, εκεί που δε μύριζε φρίκη, μα δάσος μετά την καλοκαιρινή βροχή. 

Ξεκινούσε η εποχή των μανιταριών. Τη φαντάστηκε να τα μαζεύει σωρούς. Θα τα μοσχοπουλούσε στο ίδιο παζάρι, εκεί που πρωτογνωριστήκανε. Είχε τραβήξει και τη φωτογραφία της, που από τότε την είχε απάνω του σαν φυλαχτό. Να τον σκεφτόταν κι εκείνη, άραγε; 

Ακούστηκε το παράγγελμα. Αρχίσανε να σκαρφαλώνουνε το χωμάτινο ανάχωμα του χαρακώματος. Από απέναντι, ο εχθρός τους θέριζε.

 Η Ιστορία ούτε που καταδέχτηκε να σημειώσει τ' όνομα του άγνωστου στρατιώτη που κάπου, κάποτε, τράβηξε ένα ενσταντανέ της καλής του.

 Μα κι εκείνη; Τάχα δεν τον λησμόνησε;

A.I. Generated Image

"From Natasha with Love" (Originally written in Greek)

When the sergeant ordered "Fix bayonets!", his breath caught. With trembling hands he obeyed the command, but his mind had fled far away, where the air smelled not of horror, but of forest after summer rain.

The mushroom season was opening. He pictured her gathering them in heaps. She would sell them out at the same fair where they had first met. It was then that he took her photograph, and carried it with him like a talisman. Was she thinking of him too, he wondered? 

The order to charge was given. They began climbing the earthen embankment of the trench. From across the way, the enemy was cutting them down. 

History did not even deign to record the name of the unknown soldier who, somewhere, sometime, took a snapshot of his sweetheart. 

But what about her? Hadn't she forgotten him too?

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”