Διάγγελμα
«Συμφορά μας», μούγκρισε η κυρά-Διαμάντω και σταυροκοπήθηκε, μόλις αναγγέλθηκε η διακοπή της κανονικής ροής του προγράμματος κι είδε τον Πρωθυπουργό στον δέκτη της, να μιλάει με λόγια μελίρρυτα που δεν έλεγαν τίποτα, αλλά με ύφος που έλεγε πολλά. Κοιτάζοντάς την μέσα απ' το γυαλί με τα γουρλωτά μάτια του μισότρελου, την κατατρομοκρατούσε, τη γερόντισσα· το βλέμμα του της θύμιζε τον μαυροντυμένο καβαλάρη που τάραζε τον ύπνο της, τώρα τελευταία. Ξεπέζευε μέσα στο μισοσκόταδο και με κουβέντες καλοδιαλεγμένες, κρατώντας την τρυφερά απ' το χέρι, της εξηγούσε υπομονετικά ότι γι’ αυτήν ανέτειλε μια ακόμα μέρα άσκοπης επιβάρυνσης του κρατικού κορβανά. «Ο Θεός βοηθός, μ’ αυτόν το γρουσουζλαμά», μουρμούρισε, κάνοντας ξανά και ξανά το σταυρό της, φτύνοντας κάθε τρεις και λίγο στον κόρφο της. Πρώτη γραφή Η εικόνα είναι φτιαγμένη από την ΤίΝα " Address to the Nation" (Originally written in Greek) “Woe is us,” growled Old Ma Diamanto, crossing herself the moment the regular pro...