Κλέος Φθιτόν
Όταν αποβιβαστήκανε στα μέρη μας οι επίλεκτοι του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου, μείναμε άφωνοι. Είχανε ταξιδέψει απ’ τη μακρινή Μαρσίγια για να μας ξεσηκώσουνε, είπανε. Ενθουσιαστήκαμε!
Μετά από χιλιόχρονη σκλαβιά, δακρυσμένοι βγάλαμε τ’ αρχαία λάβαρα που κρύβαμε στα σεντούκια μας. Πήραμε ό,τι μπορούσε ο καθένας μας, άλλος δρεπάνι, άλλος τσεκούρι ή αξίνα· σηκώσαμε μπαϊράκι. Πήγαμε και στην εκκλησία, πήραμε και την ευλογία του Μητροπολίτη μας. Μπουλούκι μεγάλο κινήσαμε, οι κοκορόμυαλοι, να ξεκάνουμε τους ζαπιέδες του Αυθέντη.
Μας λιανίσανε. Όσους γλυτώσαμε απ’ το μαχαίρι, μας παλουκώσανε. Τα γυναικόπαιδα, σμάρι τα μαζέψανε για τα σκλαβοπάζαρα. Ξεκληρίστηκε η φυλή μας, σβηστήκανε οι τάφοι των προγόνων μας.
Μόνο το παπαδαριό κι οι προεστοί γλυτώσανε. Εγκαίρως είχαν επιβιβαστεί στο ίδιο τρικάταρτο που είχε κουβαλήσει τους δραγόνους…
 |
| Εικόνα: Μάρη Βεργουλίδου |
★★★
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου