Βινιέτα
Η κομψή αρχαιοελληνική μύτη υπογραμμίζει τη σπιρτάδα του οβάλ προσώπου με το καλοσχηματισμένο στόμα· πρόθυμο θαρρείς, για όλα. Χείλη τρυφερά, αισθαντικά, έτοιμα να ψιθυρίσουν ερωτόλογα πρωτάκουστα. Φρύδια πυκνά, αγορίστικα, μα φροντισμένα από χέρι επιδέξιο. Τα ματοτσίνορα, πυκνές συστάδες φοινικόδενδρων σε απάτητη ακρογιαλιά, βαραίνουν παιχνιδιάρικα τα μεταξένια βλέφαρα. Οι σμαραγδένιοι ορίζοντες της θάλασσας των φωτεινών ματιών της, υπόσχονται πολλά. «Ψάχνω και ψάχνομαι», διαλαλεί βουβά το θρασύτατο προσωπάκι της.
Μόλις νυχτώνει, γονατίζω να προσευχηθώ στους παντοδύναμους θεούς του Πόθου και του Ερέβους· να με αξιώσουν, εκλιπαρώ, να παραχωθώ στη χρυσή καρδούλα που αιωρείται ράθυμα στην άκρη της αλυσιδίτσας γύρω από τον λεπτόμακρο λαιμό της· μόνο για να αισθανθώ την ευωδιά του καταρράκτη των καστανόξανθών μαλλιών που στεφανώνουν την ονειρεμένη οπτασία· χάρμα των οφθαλμών.
![]() |
| Photo-collage: Right part, Sanghyeok Bang Photography | Left part, A.I. Generated Image |

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου