Αισιοδοξία
Φτωχόπαιδο, μα του έκοβε. Στην Κατοχή δε δίστασε, άρπαξε τη ζωή απ’ τα μαλλιά. Τακίμιασε με κάτι Ιταλιάνους· τους Γερμαναράδες δεν τους χώνευε.
Μετά την απελευθέρωση, τα Εγγλεζάκια του φερθήκανε σπαθί. Ο πόλεμος συνεχιζότανε, οπότε το σουφρωμένο φορτίο με τις αμπούλες μορφίνης, σιγουρεμένο σε καλή καβάντζα, άξιζε το βάρος του σε χρυσάφι· τεφαρίκι!
Κλείστηκε η δουλειά: καθαρό μητρώο, μούγκα για τα πάρε-δώσε με τους μακαρονάδες κι ένα γερό κομπόδεμα για μια καινούρια αρχή.
Όταν ήρθανε οι Αμερικάνοι, το όνομά του φιγουράρισε στην περίφημη έκθεση Πόρτερ. Σπουδαίος και τρανός, πια. Στράφηκε στη θάλασσα, στα τάνκερ.
Ο γιός του αποδείχτηκε χαλβάς, του έχει όμως σκαρώσει έναν εγγονό πολλά υποσχόμενο· το όνομα της οικογένειας θα γραφτεί με χρυσά γράμματα στα χρονικά της ελληνικής Ιστορίας.
Πρώτη Δημοσίευση
 |
| Φτάνει στην Ελλάδα η κυβέρνηση του Στρατηγού Σκόμπι. [Ο κουστουμαρισμένος στη φωτογραφία του Βασίλη Τσακιράκη, είναι ο Γεώργιος Παπανδρέου] |
"Optimism" (Originally written in Greek)
Penniless kid, but he had the smarts. During the Occupation, he didn't blink—he grabbed life by the throat. Pals with the Eyeties; the Krauts he couldn't stomach.
With Liberation, the Tommies treated him square. The war was still on, so that pinched shipment of morphine ampoules, stashed in a solid hideout, was worth its weight in gold. Top-shelf stuff.
Deal closed: spotless record, mum’s the word on the business with the Macaronis, and a fat roll of bills for a fresh start.
When the Americans landed, his name cropped up in the famous Porter Report. Big league, at last. He turned to the sea, to tankers.
His son turned out a wimp, but he’s sired a grandson who promises to see the family name written in gold in the annals of Greek history.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου