Υ.Γ. Σ' Αγαπώ
Την οθόνη γέμιζαν δυο ημίγυμνες καλλονές. Ερωτοτροπούσαν μεταξύ τους. Βγάζοντας άναρθρες κραυγές, προσκυνούσαν υπερμεγέθεις, πολύχρωμους φαλλούς. Διαφήμιζαν ασφάλειες ζωής, οι ατάλαντες. Πάτησα το κουμπί, αηδιασμένος.
Βασίλεψε μια ευεργετική σιωπή. Προσπαθούσα να τιθασεύσω τα νεύρα μου. Στο πάτωμα, χίλια κομματάκια, η επιστολή της. Την είχα κάνει χαρτοπόλεμο. Μου είχε ανέβει το αίμα στο κεφάλι, όταν τη διάβασα! Ακούς εκεί, να μ' εγκαταλείψει έτσι, στα καλά καθούμενα. Δεν είχε το τσαγανό να μού το πει κατάμουτρα. Προτίμησε την εύκολη λύση· η γραφή είναι, νομίζει η σκρόφα, το προνομιακό της πεδίο.
Έτσι εύκολα νομίζει, το παλιογύναικο, ότι θα ξεμπερδέψει μαζί μου. Μα δεν είμαι γω σαν τους σαχλούς τζιτζιφιόγκους που την περιτριγυρίζουν θαυμάζοντας -υποτίθεται- το συγγραφικό της τάλαντο· μόνο και μόνο για να πηδήξουν.
 |
| A.I. Generated Image |
"P.S. I Love You" (Originally written in Greek)
The screen was full of two semi-naked beauties. They were flirting with each other. Letting out guttural moans, they worshipped oversized, colorful phalluses. Advertising life insurance, the talentless hacks. I hit the button, disgusted.
A merciful silence. I tried to get my nerves under control. On the floor, her letter, a thousand pieces. I'd torn it to shreds. My blood had gone straight to my head when I read it; leaving me just like that, out of nowhere. Didn't have the guts to say it to my face. Took the easy way out; writing is, she thinks, the sow, her privileged domain.
Thought she'd get rid of me that easily, the old bitch. But I'm not like those pathetic little dandies circling around her, admiring — supposedly — her literary talent just to get laid.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου