Στρατιωτικός Νόμος
Ξύπνησε κάθιδρος μέσα στο σκοτάδι, από έναν ύπνο βαθύ, ανονείρευτο. Αυτοστιγμής, η ζοφερή πραγματικότητα τον πλάκωσε. Σηκώθηκε με κόπο, μουγκρίζοντας. Περπάτησε σκουντουφλώντας μέχρι την τουαλέτα. Καθώς ανακουφιζόταν στο νιπτήρα, κοιταζόταν στον καθρέφτη· δεν του άρεσε καθόλου αυτό που έβλεπε.
Η μορφή της τού τριβέλιζε το νου. "Είμαι ο φωτεινός φάρος της φάλτσας πορείας σου", συνήθιζε να του λέει, γελώντας γάργαρα. Τώρα, μόνο εκκωφαντική σιωπή.
Γύρισε στο υπνοδωμάτιο, ντύθηκε βιαστικά και βροντώντας πίσω του την εξώπορτα, πήρε σβάρνα τους κακοφωτισμένους, νυχτερινούς δρόμους. Αδιάφορος για την απαγόρευση της κυκλοφορίας· δεν τον ένοιαζε τίποτα πια.
Από την υπερυψωμένη σκοπιά του, ο ανθρωποφύλακας τον έβαλε στο κέντρο της διόπτρας του και πάτησε απροειδοποίητα τη σκανδάλη· όπως ακριβώς προβλεπόταν.
Η σφαίρα διαπέρασε τη ραγισμένη του καρδιά.
.
![]() |
| A.I. Generated Image |

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου