Ισόβια στη Μπάρα

Μην περιμένεις ν’ ακούσεις τίποτα φαντασμαγορικά. Η ιστορία μου είναι συνηθισμένη, κοινή σαν κι εμένα, τη γυναίκα που βλέπεις μπροστά σου.

Ερωτεύτηκα, κλέφτηκα, κυνηγήθηκα απ’ τ’ αδέρφια και τον πατέρα μου. Άμποτε, οι κιοτήδες! Τα κάνανε απάνω τους σαν μας ξετρυπώσανε και με βρήκανε στην αγκαλιά του· γίγαντας δίμετρος, με μπράτσα σιδερένια, ο άτιμος. Έστιβε την πέτρα. Κι ομορφάντρας, παναθεμάτονε, προτού του ρίξω το βιτριόλι κατάμουτρα, που με παράτησε ο πεζεβέγκης για μια ξενομερίτισσα. Όχι, που θα του χάριζα… Τα γράψανε κι οι εφημερίδες!

Φυλακή δεν έκανα. "Για το καλό όλων μας", είχε καγχάσει ο μπάσταρδος, ο Δικαστής. Ο Αστυνόμος με πήρε και μ’ έφερε κατευθείαν εδώ. 

Κάθε Δευτέρα πρωί, βρέξει-χιονίσει, περνάει και του ακουμπάω μερδικό απ’ τις βίζιτες της εβδομάδας.

____

Για τη Μπάρα

A.I. Generated Image

"Life Sentence in the Bara*" (Originally written in Greek) 

Don't expect anything spectacular. My story's ordinary, common as me, the woman you see before you.

I fell in love, ran off, got chased down by my brothers and father. Cowards, the lot of them! They near soiled themselves when they flushed us out and found me in his arms; six foot of the bastard, arms like iron. He could wring water from a stone. And handsome as sin, damn-him-and-more, before I threw the acid straight in his face; the son of a bitch had left me for some foreign bitch. No, I wasn't about to let that go… It was even in the newspapers!

I never did time. "For the good of all concerned," smirked that bastard, the Judge. The Policeman picked me up and brought me straight here.

Every Monday morning, come rain or shine, he passes by and I hand him his cut from the week's turns.

____

* The Bara was Thessaloniki's infamous red-light district, stretching west of Vardari Square toward the old railway station. It flourished in the first half of the 20th century.

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”