Βαρύ Γλυκός

Ξύπνησε, κατά που συνήθιζε, στο πρώτο λάλημα του πετεινού. 

Πρώτη της σκέψη, στο ταπεινό φως του λυκαυγούς, ήταν ότι ξεκινούσε μια καινούρια μέρα, προοπτική που της βάραινε ασήκωτα τα μαραμένα στήθια. Δυσκολευόταν ν’ αναπνεύσει εκείνες τις λιγοστές στιγμές μεταξύ ασυνείδητου και συνειδητού. Κανείς γιατρός δεν της χρειαζόταν να διαγνώσει τη μαύρη τρύπα στα ερέβη της ψυχής της που καθημερινά θέριευε και την κατάπινε αργά. 

Σέρνοντας τις παντόφλες της κουρασμένα, κατευθύνθηκε προς το λουτρό. Άνοιξε το ντουλαπάκι του φαρμακείου, καρφώνοντας με μισοκοιμισμένο βλέμμα τα μπουκαλάκια με τα λογής-λογής ψυχοφάρμακα που πλημμύριζαν τα ράφια. Τ' άδειασε όλα στις φαρδιές τσέπες της ρόμπας της και πήγε στην κουζίνα, να ψήσει καφέ.

Πάνω απ' το μπρίκι σκεφτόταν ότι θα κάλυπτε την πικρίλα· τον έπινε πετιμέζι.

 

"The Repulsive Bed" lensed by Clarence John Laughlin (1905-1985)

"Heavy Sweet"  (Originally written in Greek)

She woke as usual at the rooster’s first crow. 

Her first thought in the pale light of dawn was that a new day was beginning — a prospect that weighed unbearably on her withered chest. She struggled to breathe in those few moments between unconsciousness and consciousness. No doctor was needed to diagnose the black hole in the depths of her soul that grew daily and swallowed her slowly. 

Dragging her slippers wearily she went to the bathroom. She opened the medicine cabinet staring half-asleep at the bottles of various antidepressants that filled the shelves. She emptied them all into the wide pockets of her robe and went to the kitchen to brew coffee. 

Standing over the little pot she thought the sugar would cover the bitterness; she drank it molasses-sweet.

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”