Μπαρότσαρκα

Καθισμένος στη μπάρα, περιμένοντας το τρίτο μου ποτό, την πρόσεξα να μπαίνει αεράτη. 

Τι Θεά!

Μου κόπηκε η ανάσα συνειδητοποιώντας ότι με κάρφωνε. Της χαμογέλασα με νόημα. Ανταπέδωσε ναζιάρικα, και πλησιάζοντας νωχελικά, στρογγυλοκάθισε σιμά μου. Η αναπνοή της μύριζε μέντα· η δική μου στριφτά τσιγάρα και οινόπνευμα.

Την άρχισα στο ψηστήρι, ώσπου ο Μαξ επιτέλους δέησε να μας εξυπηρετήσει· μπροστά της άφησε έναν χυμό σαγκουινιού· ήξερε τις προτιμήσεις της.   

Ρούφηξα μια γουλιά ουίσκι. Ύστερα τη ρώτησα με προσποιητό ενδιαφέρον: “Δεν πίνεις αλκοόλ;”   

Τα βιολετιά της μάτια με κοίταξαν λαίμαργα. “Ελάχιστο”, γουργούρισε μ’ ένα πλατύ χαμόγελο στ' όμορφο στοματάκι της. 

Γέλασα ενδόμυχα με την παιδαριώδη σκέψη, μ' αναζητώντας ενστικτωδώς τα είδωλά μας στον απέναντι καθρέφτη, ένα παγωμένο χέρι έσφιξε την καρδιά μου.

Πρώτη δημοσίευση

Turner Johnson Photography

"Bar Hopping" (Originally written in Greek)

Sitting at the bar, waiting for my third round, I caught her gliding in. 

What a goddess!

My breath hitched when I realized she was pinning me down with her gaze. I gave her a meaningful smile. She teased me back and, approaching languidly, perched herself right beside me. Her breath smelled of mint; mine of roll-ups and spirits.

I started putting the moves on her, until Max finally deigned to serve us. He set a sanguini in front of her; he knew her preferences.

I took a sip of my scotch. Then, I asked with feigned interest: 'No booze?'

Her violet eyes looked at me hungrily. 'Hardly any,' she purred with a wide grin on her pretty little mouth. 

I laughed inwardly at the childish thought, but instinctively seeking our reflection in the opposite mirror, an icy hand gripped my heart.

★★★

Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, η κάθε μία γραμμένη με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”