(ούτε μία παραπάνω ούτε μία παρακάτω ούτε μία παραδίπλα)
Η Πρόταση
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Απ’ την πρώτη στιγμή που είδα το μουτράκι της, έχασα τα μυαλά μου. Κοιμόμουνα και ξυπνούσα με τη σκέψη της. Στη δουλειά δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ, ώσπου μια δόση έπεσα από μια σκαλωσιά σπάζοντας τα παΐδια μου. Να σακατευτώ κόντεψα για χάρη της.
Τρεις βδομάδες έμεινα στο νοσοκομείο μπανταρισμένος, με την εικόνα της να με στοιχειώνει και να με γαληνεύει συνάμα.
Ώσπου να πάρω εξιτήριο το είχα αποφασίσει. Κούτσα, στραβά, πονούσα ακόμα, πήγα να της χαρίσω την καρδιά μου.
Με κοίταξε με βλέμμα απορημένο αρχικά, και μετά άρχισε να γελά δυνατά, σφυρίζοντας σαν όχεντρα ότι δεν ήταν για τα μούτρα μου. Κάτι σαν σκοτοδίνη μ’ έπιασε. Την άρπαξα απ' το λαιμό και ύστερα τίποτα. Ούτε που κατάλαβα πώς γίνηκε το κακό.
Είμαι ένας απ’ αυτούς τους περίεργους τύπους που δεν έχουν ανάγκη από ύπνο. Όταν ο καιρός είναι καλός, μόλις νυχτώνει βγαίνω και περιπατώ στο δάσος. Όποτε τύχει ν’ ανταμώσω καμιά νεράιδα, καθόμαστε και σιγοκουβεντιάζουμε ως το λυκαυγές, ξορκίζοντας τα κακά πνεύματα. Ύστερα, γυρνώ σπίτι μου να κοιμηθώ, όχι επειδή έχω χρεία, όπως προείπα· μόνο για να ονειρευτώ. Επιθυμώ, ξυπνώντας, να πιάσω χαρτί και καλαμάρι, να διηγηθώ τα όνειρά μου. Αλίμονο... Ο δυστυχής, δεν θυμούμαι τίποτα απ’ όσα συνταρακτικά μου συμβαίνουν στην αγκαλιά του Μορφέα. Ίσως να φταίει που ονειροβατώ στον ξύπνιο μου. Δεν ξέρω να πω με βεβαιότητα. Όπως και να’ χει, περνώ τις ώρες της μοναξιάς μου σκαρώνοντας ιστοριούλες των 121 λέξεων ακριβώς, που δημοσιεύονται με το λογοτεχνικό μου ψευδώνυμο. Διά Χειρός Στάθη Σταυρόπουλου Πενήντα ιστορίες σε εικονογραφία του Στάθη, γραμμένες με 121 λέξεις ακριβώς, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Φερενίκη”
Ντυμένη στα λευκά, με μια γαλάζια εσάρπα τυλιγμένη γύρω από τους ώμους της, η διάσημη βιρτουόζος, εμφανίστηκε στο παλκοσένικο. Yποκλινόμενη βαθιά, έριξε μια φευγαλέα ματιά στην κατάμεστη αίθουσα. Υπό τους ήχους πυκνών χειροκροτημάτων, κατευθύνθηκε προς το πιάνο, στο κέντρο της σκηνής· οι προβολείς την ακολουθούσαν. Γεμάτη αυτοπεποίθηση, πήρε τη θέση της. Οι ρυτίδες του φτιασιδωμένου προσώπου της ήταν αόρατες στα μάτια των φιλόμουσων που τώρα αδημονούσαν. Τα λεπτοκαμωμένα της δάχτυλα, φορτωμένα μ’ αρχαία, βαρύτιμα στολίδια, χάιδεψαν τα πλήκτρα. Οι νότες ξεχύθηκαν, εκπλήσσοντας ευχάριστα. Αυτό που ακουγόταν, δεν ήταν η βαρετή, προγραμματισμένη σονάτα. Πρώτοι σηκώθηκαν οι ελευθεριάζοντες. Ύστερα, ο ένας μετά τον άλλο, όλοι πια όρθιοι, ενθουσιασμένοι τραγουδούσαν στο μουσικό τέμπο το σουξεδάκι της εποχής: "Μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δώσετε..." Πρώτη Δημοσίευση Art: "A Report to Skeptics", Suzy Parker for Harper's Bazaar, Lillian Bassman Photography, Ne...
Παιδιόθεν ήταν ταγμένος στην Οικολογία. Έγινε και μέλος της Ε.Ο.Πρασινάλογα. Έτσι γνώρισε και τη σύντροφό του. Τετραπέρατη, πανέμορφη και, κυρίως, πολύ δυναμική. Δική της ήταν η ιδέα να εξολοθρεύσουν τις αγελάδες των γειτόνων, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου. Εκείνη τη γλύτωσε, αλλά αυτός είχε κακά ξεμπερδέματα: δεκαεπτά μήνες φυλάκιση, μη εξαγοράσιμη. Αμετανόητη εκείνη, συνέχιζε τον ακτιβισμό. Όταν βγήκε από την ψειρού, του μίλησε για τις Ινδίες. Εκεί, του διηγόταν, ζουν τα περισσότερα βοοειδή του κόσμου. Αχ, ο Έρωτας! Πουλήσανε ό,τι είχανε και δεν είχανε, και κίνησαν για την Καλκούτα. Η είδηση του λιντσαρίσματός τους από όχλο Ινδουιστών, σόκαρε τη διεθνή κοινότητα. Ακούστηκε ότι εκείνος, καθώς του έβγαινε η ψυχή, ψέλλισε με μια αδιανόητη ηρεμία: «Κλάνουν, έτσι δεν είναι;» Πρώτη Δημοσίευση Matt Richmond Photography "Farts of Revolution" (Originally written in Greek) From childhood, he was devoted to Ecology. He joined the "Green Steeds" R...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου